၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၀င္ေရာက္ႏိုင္ရန္ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းအဖြဲ႔ျပင္ဆင္ဖြဲ႔စည္း

အံ့ဘုန္းျမတ္ ၁၀ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၉ (ဒီဗြီဘီ)

http://burmese.dvb.no/textonly/news.php?id=8681

ျမန္မာႏိုင္ငံ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းအဖြဲ႔၀င္ေတြကို ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ပါတီတစ္ရပ္အေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ ပြဲ၀င္ႏိုင္ေစဖို႔ ျပည္သူလူထုတြင္း စည္း႐ံုးလႈပ္ရွားဖို႔ ညႊန္ၾကားထားပါတယ္။ ျပင္ဆင္ဖြဲ႔စည္းတဲ့ေနရာမွာ အရင္က အသက္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္အရြယ္ေတြကို အဖြဲ႔အတြင္းေရးမွဴး၊ ဥကဌတို႔လို ရာထူးမ်ိဳးေတြ ေပးခဲ့ရာက အသက္ ေလးဆယ္ေက်ာ္ ကိုယ္လက္အဂၤါခ်ိဳ႔ယြင္းသြားသူေတြနဲ႔ က်န္းမာေရးအရ တပ္ထဲ က ႏႈတ္ထြက္ထားတဲ့ ဗိုလ္မွဴး၊ ဒုဗိုလ္မွဴးႀကီးနဲ႔ ဗိုလ္မွဴးႀကီးစတဲ့ အရာရွိေတြနဲ႔ ျပင္ဆင္ဖြဲ႔စည္းေနပါတယ္။ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းေတြနဲ႔ နီးစပ္သူ တစ္ဦးကအခုလိုေျပာပါတယ္၊

“ၿမိဳ႕နယ္စစ္မႈထမ္းေဟာင္းေတြမွာ နဂုိရိွတဲ့ လူႀကီးပိုင္းေတြကို လူလတ္ပုိင္းေတြနဲ႔ ခ်ိန္းပစ္တယ္ ဗိုလ္မႈးႀကီးအဆင့္ေတြေပါ့။ ဒီဖက္ေခတ္မွာ တခုခု အေၾကာင္းျပၿပီး က်န္းမာေရးနဲ႔ ထြက္ထားတဲ့သူေတြကုိ ျပန္ၿပီးေခၚတယ္။ ဘာလုပ္ခုိင္းလဲဆုိေတာ့ ၿမိဳ႔နယ္ေတြအတြက္ အမတ္တေနရာ အမတ္လုပ္ဖုိ႔အတြက္ ေျပာပါတယ္။ အမတ္လုပ္ဖုိ႔အတြက္ကုိ ႀကိဳၿပီး ျပင္ဆင္ေလ့လာထားဖို႔ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းေတြကေနၿပီးေတာ့ မျဖစ္မေန ၿမိဳ႔နယ္အမတ္ေတြ လုပ္ခုိင္းဖုိ႔အတြက္ အစီအစဥ္လုပ္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။”

လတ္တေလာမွာေတာ့ အရာရွိမဟုတ္တဲ့ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းေတြ ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ ဘ၀အခက္ အခဲေတြကိုေတာ့ စစ္တပ္အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႔ နီးစပ္သူတစ္ဦးက အခုလိုေျပာပါတယ္။

“ဘာနဲ႔ရပ္တည္ၾကသလဲဆုိရင္ အသင္း၀င္ေၾကးေတြရိွတယ္၊ လုိင္းကားေတြကုိ အစုအဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ ေထာင္တယ္၊ စည္ပင္သာယာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့လုပ္ငန္းေတြမွာ လုပ္ၾကတာေတြရိွတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လစဥ္ေၾကး သူတုိ႔မွာရိွတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပင္စင္သမားမွမဟုတ္ဘူး လက္ငင္းသမားလည္း အဆင္မေျပဘူး။ အရင္တုန္းက ေပးစေကးနဲ႔ဆုိရင္ ၄၀၀၊ ၆၀၀ ေလာက္ရတဲ့သူရိွတယ္။ ဒီႏွစ္ထဲမွာ ယူတဲ့သူေတြက နဂုိလစာအတုိင္း ၂ ေသာင္း ရေပမယ့္လို႔ ဆန္ၾကမ္းတအိပ္စာ နီးနီးေလာက္ပဲ ခံႏုိင္ရည္ရိွပါတယ္။”

အရာရွိအဆင့္ စစ္မွဳထမ္းေဟာင္းေတြနဲ႔ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ဦးပိုင္ကုမၸဏီလို စီးပြားေရးလုပ္ငန္းႀကီးေတြက အျခားအရာရွိမဟုတ္တဲ့ စစ္မႈထမ္းေဟာင္း ေတြကို စီးပြားေရးလုပ္ကိုင္ခြင့္ေပးတာ ရန္ပံုေငြလွဴဒါန္းတာမ်ိဳးေတြ ရွိတယ္လို႔လည္းေျပာပါတယ္။ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းအဖြဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ခဲ့ရင္ ျပည္သူေတြ သူတို႔အေပၚ ယံု ၾကည္မႈရွိလာႏိုင္ မရွိႏိုင္ဆိုတာကေတာ့ သူ႔အျမင္ကို အခုလိုဆက္ေျပာပါတယ္။

“ဘယ္ပါတီ၊ ဘယ္သူဘယ္၀ါဆုိတာ ျပည္သူလူထုက သိပါတယ္။ အဲဒီပြဲက်မွသူတုိ႔ အေျဖေပးၾကမွာပါ။ အရင္တုန္းက မဂၤလာဒုံၿမိဳ႕နယ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီး ေစာေမာင္လက္ထက္က အသံလြင့္မီဒီယာကေန ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဘယ္ဖက္ထည့္မွာလဲဆုိတာကုိ အင္တာဗ်ဴးေတာ့ က်ေနာ့္သေဘာ ဆႏၵပါတဲ့။ အမွန္တကယ္ မဲထြက္လာေတာ့ အကုန္ခေမာက္ေတြ ပဲထည့္ပစ္လို႔ ရွက္ဖာေတြလုပ္ပစ္ခဲ့ပါတယ္။ တကယ့္စစ္သားေတြပါ။ ပင္စင္စားေတြ ေတာင္မဟုတ္ေသးဘူး။”

ေနျပည္ေတာ္တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္လွ်က္ရွိသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံစစ္မႈထမ္းေဟာင္းမ်ားညီလာခံ

ျမန္မာႏိုင္ငံစစ္မႈထမ္းေဟာင္းအဖြဲ႔ ညီလာခံရဲ႔ ဒုတိယေန႔မွာ နအဖအႀကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊကိုယ္တိုင္ တက္ေရာက္အမွာစကား ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီလို ေျပာၾကားခဲ့ရာမွာလည္း ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္း ပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပည္သူတရပ္လံုးက တခဲနက္ေထာက္ခံ အတည္ျပဳခဲ့တာေၾကာင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီအားလံုးဟာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လိုက္နာဖို႔လိုအပ္သလို ပါတီစည္း႐ံုးေရး ေဆာင္ရြက္ရာမွာ လည္း ႏိုင္ငံအက်ိဳးစီးပြား ထိခိုက္ပ်က္ျပားေစမယ့္ အျပဳအမူေတြကို ေရွာင္ရွားရမယ္လို႔ ထည့္သြင္းေျပာဆိုထားပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကို ၾကည့္ခ်င္းအားျဖင့္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းေတြအပါအ၀င္ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြက ေတာင္းဆိုေနၾကတဲ့ အေျခခံဥပေဒ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရးကို လက္မခံႏိုင္ ေၾကာင္း ျပသလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။

အံ့ဘုန္းျမတ္ ၁၀ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၉ (ဒီဗြီဘီ)

http://burmese.dvb.no/textonly/news.php?id=8681

ယဥ္ေက်းမႈ ဖတ္သူအေတြး ေရးသူအျမင္ (၃)

ရန္ကုန္က ကိုသန္႔ဇင္က သူ႔ရဲ႕  (အစဆြဲထုတ္ျခင္း) လို႔ အမည္ေပးထားတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ ဖတ္သူအေတြး ေရးသူအျမင္ (၁) မွာ ေရးခဲ့တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကိုေတဇ လေရာင္လမ္း က ယဥ္ေက်းမႈ ဖတ္သူအေတြး ေရးသူအျမင္ (၂) မွာ ျပန္လည္ေရးသားလာပါတယ္။ အဲ့ဒီေဆာင္းပါးေတြမွာ  ကၽြန္ေတာ္တို႔လူငယ္ေတြအတြက္ အယူအဆပိုင္းဆိုင္ရာေတြမွာ မတူညီတဲ့အျမင္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ ဒီပို႔စ္မွာေတာ့  ကိုေတဇ လေရာင္လမ္း ရဲ႕ အျမင္ေတြကို ကိုသန္႔ဇင္ က (အစတစ္စထြက္လာျခင္း) ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔ သူ႔အယူအဆေတြကို ထပ္မံေျပာၾကားလာျပန္ပါတယ္။ ေရးသားမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ ကိုသန္႔ဇင္နဲ႔ ကိုေတဇတို႔ရဲ႕ သေဘာထားအျမင္ေတြသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေလးစားစြာျဖင့္ (အံ့ဘုန္းျမတ္)

=================================================

အစတစ္စထြက္လာျခင္း

TZ
မျကာေသးခင္ရက္ပိုင္းေလာက္က ေဘာပြဲျကည့္ျပီးအိုင္ဒီယာတစ္ခုရတာနဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေမးလ္တစ္ေစာင္ ေလွ်ာက္ပို႔လိုက္မိပါတယ္။ အစဆြဲထုတ္ျခင္း လို ့နာမည္ေပးျပီးေတာ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္အြန္လိုင္းကေနခင္တဲ့ အထဲမွာ လူသိမ်ားတဲ့ ဘေလာ့ဂါတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကိုအံ့ဘုန္းျမတ္လည္းအပါအ၀င္ေပါ့။ ဒါနဲ ့ သူ  ့ဆီကိုလည္းပို ့ျဖစ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ သူကေနာက္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္လက္ေဆာ့ထားတာေလးကို သူ ့ဘေလာ့မွာသုံးခ်င္သတဲ့။ စာပို ့လာတာ။ နဲနဲေတာင္ေျမာက္သြားတယ္။ တကယ္ဆို …မင္းခိုက္စိုးစန္တို ့ ေမာင္မ်ိဳးမင္းတို ့ လူထုစိန္၀င္းတို ့စာေတြတင္ေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္က ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရဲ  ့အက္ေဆးကိုတင္ေပးမယ္ဆိုေတာ့ ဒီလူျကီးအနားမွာရွိရင္ က်ဆိမ့္ ႏွစ္ခြက္နဲ ့ လန္ဒန္တစ္ပြဲေလာက္ေတာ့တုိက္လိုက္ခ်င္ေသးသဗ်ာ။ဒါနဲ ့ကၽြန္ေတာ့္ရဲ  ့အက္ေဆးေလးလဲ ပထမဆုံးအျကိမ္ အင္တာနက္ေပၚ ေရာက္ဖူးသြားသကိုးဗ်။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းကိုေဆာက္နဲ ့ထြင္းတာပါပဲဟရို။ ကိုေတဇာ ဆိုတဲ့အက္ေဆး ေရးသမားတစ္ေယာက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္စာေလးကိုလူရာသြင္းျပီးေ၀ဖန္ထားတာေတြ ့လိုက္ရတယ္။ ( တယ္ဟုတ္တဲ့ ငါပါလား) ကိုအံ့ ရဲ ့ ဘေလာ့ဂ္ ကေနျပီးေတာ့ပဲေက်းဇူးတင္စကားေလးေျပာလိုက္ပါရေစ။

ကၽြန္ေတာ္က အေမရိကန္ျပည္မွာ ျမန္မာ၀န္ျကီးခ်ဳပ္နဲ ့ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ျကီးတို ့ကိုဖိနပ္စာေကၽြးခဲ ့တဲ့ျပည္ပေရာက္ တက္ျကႊ လွုပ္ရွားသူေတြကို ေဆာ္တယ္လုိ ့ကိုေတဇာက ထင္သြားပုံရပါတယ္။ ထင္မယ္ဆုိလည္းထင္ခ်င္စရာပါ။ အဲဒီ အခ်ိန္က အဲဒီသတင္းက ေဟာ့ျဖစ္ေနတာကိုး။ ရွင္းျပပါရေစဗ်ာ။ ျပည္ပေရာက္တက္ျကြ လွုပ္ရွားသူေတြကို ေဆာ္ရေအာင္သူတို ့ကကၽြန္ေတာ့္ရန္သူေတြမွမဟုတ္တာဗ်ာ။ ဦးသိန္းစိန္ျကီးဘက္ကနာရေအာင္ ကၽြန္ေတာ့္ေယာကၡမ လည္းမဟုတ္ဘူး။ ဒီအက္ေဆးကိုေရးရျခင္းရဲ ့ရည္ရြယ္ခ်က္က သူမ်ားလုပ္တာမွန္ရင္ဟုတ္တာမဟုတ္တာအပထားလို ့လိုက္လုပ္မယ္လို ့စဥ္းစားျကတဲ့ကၽြန္ေတာ့္အမ်ိဳးေတြကို နဲနဲ သိသေလာက္ေလးသတိေပးလိုက္တာပါ။

မွန္ပါတယ္ အစ္ကို။ လူတန္းစားဆိုတဲ့စကားလုံးသုံးလိုက္တာကၽြန္ေတာ္ေတာ္ေတာ္ရိုင္းသြားပါတယ္။ ေစတနာပါတဲ့အမွား ေလးမို ့ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူျကပါ။ ငနဲလို့ သုံးလိုက္တာကေတာ့ စာသြက္သြားေအာင္ပါ။ အယ္လ္ဇိုင္ဒီ လည္းဒီစာကို ဖတ္ျဖစ္မယ္မထင္လို ့ေလ။

နာက်ည္းမွုေတြမ်ားလာလို ့စိတ္ထြက္ေပါက္အျဖစ္ ေပါက္လိုက္တာက စိတ္ေတာ့ခဏတာ ေျပသြားႏိုင္တာေပါ့ေနာ္။ ေရရွည္အက်ိဳးကိုျကည္ ့ရေအာင္ဗ်ာ။ အယ္လ္ဇိုင္ဒီ ရဲ ့ကိစၥကိုျကည့္ရင္ ဘြတ္ရွ္ေပၚလစီကို မျကိုက္ရင္ သူကသတင္း စာဆရာပဲ ကေလာင္နဲ ့ခ်တာ ဖိနပ္စာထက္ပိုအီတယ္ဆိုတာ ထြက္ေပါက္တစ္ခုထက္ပိုသိသင့္တာေပါ့။ ဟုတ္ဖူးလား။

ဒါေလးလုပ္မိတာေထာင္က်သတဲ့။ကဲ..ေကာင္းသလား။ ဒီစာစုေလးကိုကၽြန္ေတာ္ေရးတာ တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ နားလည္ေပးျပီး စည္းကမ္း ရွိလာဖို ့ကိုတိုက္တြန္းခ်င္တာပါ။ စိုင္းစို္္င္းခမ္းလွိုင္ ရွိုးပြဲကို ပိုက္ဆံေပးလာျကည္ ့ျပီး  ေရသန္ ့ဗူးနဲ ့ေပါက္တာစိတ္ထြက္ေပါက္လို ့ကိုေတဇာ ယူဆပါသလားခင္ဗ်ာ။

၀င္ေျကးတစ္ေထာင္ေပးျပိး ကိုယ္အားေပးတဲ့အသင္း၊ တစ္ဖက္အသင္း၊ ဒိုင္လူျကီး နဲ ့ေဘာေကာက္ပါမက်န္ရေလေအာင္ မေအ၊ႏွမ အစုံအလင္နဲ ့အားပါးတရ ကေလာ္တုပ္ကာ နားက်ည္းမွုေတြေျပေပ်ာက္ေစတယ္လို ့ယူဆရင္ေတာ့တစ္ခုခုမွား လို ့ျဖင့္ေနပါျပီ။ ကိုေတဇာ့ အျမင္ကိုေလးစားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကိုေလးစားေပးပါလို ့ေတာ့မေတာင္းဆိုရဲပါဘူး။ ဒီေကာင္ေပါက္ကရေတြေလွ်ာက္ေျပာေနတယ္။ေစတနာေတာ့ ပါရွာသားပဲလို ့ျမင္ေပးရင္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္တို ့ ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔က သပိတ္ေမွာက္လူထုျကီး စည္းကမ္းရွိပါလို ့ေဆာ္ျသ ေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ျဖင္ ့ႏို ့ေတာင္မျပတ္ေသးပါဘူး။ သူတို ့ျသ၀ါဒေလးကိုျကိုက္လို့ စည္းကမ္းေလးထားဖို ့လက္ေဆာ့ မိတာပါ။ မေက်နပ္ရင္သူတို့ကို သြားဆဲေတာ္မူပါ။ ကၽြန္ေတာ္ငမိုက္သားက ေလသံျကားျပီး သံေယာင္လိုက္သူမွ် သာျဖစ္ပါေျကာင္း။ ကၽြန္ေတာ့္အက္ေဆးေလးကိုဖတ္ျပီး ကိုေတဇာက ကိုေရႊျမန္မာ ေတြကိုေသာက္ဆင့္မရွိသူေတြလို ့ရွုတ္ခ်တယ္ထင္သြားပုံရတယ္။ရွင္းျပပါရေစ။

ကၽြန္ေတာ္ျမန္မာစစ္စစ္ အညာသားပါ။ တိုင္းျပည္ကိုခ်စ္လိုက္ပုံမ်ားေနာက္ဆုံးထားခဲ့တဲ့ရည္းစားထက္ေတာ့မေလ်ာ့ပါဘူး။ ကိုေတဇာ အျမင္ကတ္ေလာက္တဲ့စကားေလးထပ္ေျပာပါရေစ- အမွန္တရားကိုတခါတေလရင္နာနာနဲ ့ ခါးခါးသီးသီး လက္ခံလိုက္ရတာေတြရွိပါတယ္။ တစ္ခုေတာ့ေျပာလိုက္ပါရေစ။ တို့လူမ်ိဳးေတြေသာက္ဆင့္မရွိျကဘူးကြာ။ သိုးေဆာင္း လိုေျပာရရင္ awareness ဆိုလား ဘာဆိုလားမရွိဘူးလကြာလို ့ေျပာျပီ ေဘးထိုင္ေနမယ့္လူမ်ိဳးထဲမွာ အီေဖကိုယ္ မပါပါဘူး။ အနဲဆုံး ကိုယ့္ညီမေလးကိုေတာ့ ၀က္သားဒုတ္ထိုး၀ယ္ေကၽြးျပီး ေျပာျပေနပါတယ္။ ေဘာ္ဒါေတြကို ဘီအီးတိုက္ျပီး အဆက္မျပတ္ နားဒုကၡေပးေနပါတယ္။ ခုေတာ့စာေရးတာ ပိုး၀င္သြားျပီ။ ကိုအံ့ျကီးကိုပဲ အပူကပ္ရမယ္။ေနာက္လဲေျပာေနမွာပါ။ ဒါပဲေလာေလာဆယ္လုပ္ေနႏိုင္ေသးသကိုးဗ်။

လူယုတ္မာဟာ ယုတ္မာပါလိမ့္မယ္။ သူေတာ္ေကာင္း ျဖစ္ခ်င္တဲ့သူက သူေတာ္ေကာင္းအက်င့္ကို က်င့္ျပိး ယုတ္မာမွုကို နည္းမွန္ကမ္းမွန္ေခ်မွုန္းျကရင္မေကာင္းလားဗ်ာ။ ေနာ္။ ပစ္ေပါက္ရတာအားကုန္ပါတယ္ အကိုရာ.။ ဒီထက္ထိေရာက္ တာေလးေတြလုပ္ျကရေအာင္။ ေတာင္အာဖရိက ေတာ္လွန္ေရးအေခြကို ေအစီ က ငွားျကည့္ေတာ့မန္ဒဲလားရဲ  ့ေနာက္လိုက္ေတြဟာ သီခ်င္းေတြသံျပိဳင္ဆိုလို ့ တညီတညႊတ္တည္း( စည္းေလးကမ္းေလးနဲ ့) ကန္ ့ကြက္ေနပုံမ်ား မ်က္ရည္လည္ေအာင္အားက်မိပါတယ္။ အကိုေရ…..

မန္ဒဲလားျကီးက အယ္လ္ဇိုင္ဒီလို ဖိနပ္နဲ ့ေပါက္ျပျပီးစည္းရုံးသြားတာမဟုတ္ရပါ။ စိတ္ထြက္ေပါက္အျဖစ္ လုပ္သြားတာမဟုတ္ပါဘူး။ လူမည္းတစ္မ်ိဳးသားလုံးလြတ္ေျမာက္ေရးဆိုတဲ ့ရည္ရြယ္ခ်က္ကေလး ရွိပါသဗ်ာ။ အကိုေရ… စိတ္ထြက္ေပါက္ေလးရရုံနဲ ့ေတာ္ပလားဗ်ာ။ သန္းငါးဆယ္နီးပါးတစ္ေန ့၀င္ေငြတစ္ေဒၚလာျဖစ္ေနတဲ့ႏိုင္ငံ ဖီနပ္နဲ ့ေပါက္လိုက္ရင္ေရႊမိုး၊ေငြမိုး ရြာမွာလားဟင္။ ဒီလိုသာျဖစ္ရိုးဆို ကၽြန္ေတာ္ေရွ  ့ဆုံးကေန ဖိနပ္စုတ္ေတြလိုက္စုမယ္။

absolute truth ဆိုတာမရွိတာကို လက္ခံပါတယ္။ တခ်ိဳ ့အမွန္တရားေတြဟာ ခုထိလည္းမွန္ေနဆဲေလ။ ျမတ္စြာဘုရား မရွိေတာ့တာနဲ ့(၃၈) ျဖာမဂၤလာက အသုံးမ၀င္ေတာ့ဘူးလားဗ်။ လင္ကြန္းေျပာတာ ခုလဲမွန္တယ္လို ့ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ .ယူဆမိေနပါတယ္ဗ်ာ။ မမွန္ေတာ့ဘူးလို ့ထင္တဲ့သူရွိရင္လည္း ေလးစားပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူ ့စကားကို ယူသုံးလိုက္တာ ျပည္သူကို ႏွိမ္ႏွိမ္ျပဳျပဳေျပာခ်င္လို ့မဟုတ္ပါ။ တို ့လူမ်ိဳးေတြ ့ဒီ့ထက္တန္တဲ့အစိုးရ ရသင့္တယ္ေနာ္လို ့သတိေပးလိုက္တာပါ။ ေနာက္ဆုံးေပးတဲ့ဆုျကိုက္တယ္…ဘာတဲ့ျကိုးစားႏို္င္ပါေစတဲ့လား…. ေပးတဲ့ဆုနဲ ့ျပည္ ့ပါေစ…………..

TZ

ယဥ္ေက်းမႈ ဖတ္သူအေတြး ေရးသူအျမင္ (၃)

ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ခ္ေပၚမွာ တင္ခဲ့တဲ့ (ယဥ္ေက်းမႈ ဖတ္သူအေတြးေရးသူအျမင္မွာ ၂) မွာ ရန္ကုန္က ကိုသန္႔ဇင္ေျပာၾကားလာတာေတြနဲ႔ ကြဲျပားျခားနားတဲ့ အျမင္ေတြကို ကိုေတဇ လေရာင္လမ္း က ျပန္လည္ ေရးသားလာတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။ အခုေျပာဆို ေရးသားေနၾကတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြဟာ ကၽြန္ေတ္ာတို႔လူငယ္ေတြအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္ေနတာမို႔ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့္ကေန ျပန္လည္တင္ျပေပး လိုက္ရပါတယ္။ ေရးသားမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ ပထမေဆာင္းပါးကိုေရးသားတဲ့ ကိုသန္႔ဇင္နဲ႔ ဒုတိယေဆာင္းပါးကို ေရးသားတဲ့ ကိုေတဇတို႔ရဲ႕ သေဘာထားအျမင္ေတြသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေလးစားစြာျဖင့္ (အံ့ဘုန္းျမတ္)

==================================================

ေတဇာ October 5, 2009 at 11:26 am

“သမၼတဘြတ္ရွ္နဲ႔ အီရတ္ဂ်ာနယ္လစ္ငနဲ” “ၿဗိတိန္စီးပြားေရး၀န္ႀကီးနဲ႔ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္သမား” ဒီဥပမာေတြနဲ႔ “ဦးသိန္စိန္၊ ဦးဉာဏ္၀င္းနဲ႔ ကိုမိုးသီးဇြန္တို႔အုပ္စု” ကိစၥကို ထပ္တူခ်လို႔ရမရ စဥ္းစားစရာရွိပါတယ္။ (“ငနဲ႔” သို႔သံုးထားျခင္းကို သတိထားမိပါတယ္) ဖိနပ္နဲ႔ပစ္ေပါက္ျခင္းဟာ လူႀကီးလူေကာင္းဆန္တဲ့၊ ႏိုင္ငံႀကီးသားပီသတဲ့ လုပ္ရပ္ဟုတ္မဟုတ္ျငင္းခုန္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ၀ါးရင္းတုတ္နဲ႔ အသက္ေသသည္အထိ စိမ္ေျပနေျပ ရိုက္သတ္ျခင္းဟာလည္း ဥပေဒႏွင့္ညီေသာ လုပ္ရပ္ျဖစ္ပါသလား စဥ္းစားဖို႔ရွိပါတယ္။

ၿဗိတိန္၀န္ႀကီးအေပၚမွာ ထားရွိတဲ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္သမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အမ်က္ေဒါသနဲ႔ က်ည္ဆန္ေတြ ၀ါရင္းတုတ္ေတြကို လက္ေတြ႕က်က်ခံစားခဲ့ရဖူးတဲ့ ျပည္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ နာက်ည္းမႈပမာဏ ႏႈိင္းယွဥ္ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလို အာဏာနဲ႔အႏိုင္က်င့္မႈေတြကို တစ္ဘက္သတ္ေခါင္းငံုခံခဲ့၊ ခံေနရဆဲ၊ ခံေနရဦးမယ့္ ျပည္သူတစ္ေယာက္ဟာ သူဖိနပ္နဲ႔ျပန္ပစ္ေပါက္ဖို႔အခြင့္အေရးေလး ရခိုက္မွာ ေပါက္တဲ့ကိစၥဟာ မဆန္းပါဘူး။

ဒီပို႔စ္မွာ လူတန္းစားဆိုတဲ့စကားလံုးေတြ ထပ္ေနတာေတြ႕ရတယ္။ ဖိနပ္နဲ႔ပစ္ေပါက္သူမ်ားကို အဆင့္မရွိသူမ်ားအျဖစ္ ဆိုခ်င္ပံုရတယ္။ တကၠသိုလ္၀န္း ထဲမွာ ျဖ္ပြားတဲ့ကိစၥကို ေက်ာင္းသားေတြ Shame on you ေအာ္တာ မဆန္းပါဘူး။ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားေနစဥ္မွာ ရုတ္တရက္ေဒါသနဲ႔ ဖိနပ္နဲ႔ပစ္ေပါက္မိတဲ့ကိစၥမ်ဳိးလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အရမ္းႀကီးမားတဲ့ နာက်ည္းမုန္းတီးမႈေတြအတြက္ အနည္းငယ္မွ်ေသာ ထြက္ေပါက္ေလးကို ေဘာင္ထဲကရယူတာျဖစ္ပါတယ္။ ပညာေရးေရခ်ိန္ေတြ၊ ယဥ္ေက်းမႈေရခ်ိန္ေတြဆိုၿပီး ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ လက္လြတ္စပယ္ေတြးေနလို႔မရ ပါဘူး။

ဖိနပ္နဲ႔ေပါက္လို႔ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႀကီးေျပာင္းလဲသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ထို႔အတူ ပစ္ေပါက္တဲ့လူကလဲ “ကဲကြာ… ေျပာင္းေတာ့ ႏိုင္ငံေရးစနစ္” လို႔ ရည္ရြယ္ၿပီး ေပါက္လိုက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ မပစ္ေပါက္ဘဲ ဥေပကၡာျပဳထားလဲ ေျပာင္းလဲမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဦးသိန္းစိန္ဟာ ဒီကိစၥၾကံဳၿပီးတဲ့ေနာက္ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားရာမွာ တုန္ေနတယ္လို႔ ဖတ္ရပါတယ္။ ဖိနပ္နဲ႔ထိလို႔ နာက်င္တာထက္ ဂုဏ္သိကၡာညွဳိးႏြမ္းသြားေစတဲ့ ေသရာပါစိတ္ေ၀ဒနာတစ္ခု သူ႔မွာ ပါသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ (ဒီလိုမခံစားရေလာက္ေအာင္ အရည္ထူခ်င္လည္း ထူေနႏိုင္ပါတယ္)ဒါဟာ ထိုသူေတြရဲ႕ ရာဇ၀တ္ျပစ္မႈ၊ တာ၀န္ရွိမႈ၊ ယုတ္မာမႈေတြနဲ႔စာရင္ အရမ္းေသးငယ္လွတဲ့ တုန္႔ျပန္မႈေလးမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္စာရင္းထဲပါၿပီဆိုၿပီး ေထာင္ဗူး၀ေရာက္မွ “မွားသြားတာ.. မပါဘူး၊ ေထာင္ထဲျပန္၀င္…” ဒီလိုမ်ဳိး “စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းမႈေတြ” နဲ႔ယွဥ္ရင္ ပန္းနဲ႔ေပါက္သေလာက္ေတာင္မရွိပါဘူး။ ဒီကိစၥအတြက္ ျမန္မာေတြ ေသာက္ဆင့္မရွိဘူး ေျပာေနျခင္းဟာ “အဆင့္အတန္းပဓာန” သေဘာထားေတြရဲ႕ ေရလိုက္လြဲေနျခင္းတစ္ခုမွ် ျဖစ္ပါတယ္။ “အမွန္တရားဟာ ခါးတယ္ဆိုၿပီး အမွားတရားေတြကို ခံေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မိမိသေဘာသာ ျဖစ္ပါတယ္” နယူးေယာက္က ျမန္မာတခ်ဳိ႕ ဖိနပ္နဲ႔ေပါက္ၾကပါတယ္။ အမ်ားစု မေပါက္ၾကပါဘူး။ ေပါက္တဲ့သူေတြမွန္ပါတယ္၊ မေပါက္တဲ့သူေတြလည္း မွန္ပါတယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ဟာ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ အဆင့္အတန္းကို နည္းနည္းမွ်ကိုယ္စားျပဳျခင္းမရွိပါဘူး။ သူတို႔ဆီက ေဘာလံုးပြဲမ်ားမွာ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းရႈတ္ခ်တာရွိသလို ၿမိဳ႕ခံၿပိဳင္ဘက္ေတြဆိုရင္ ရိုက္ၾကႏွက္ၾကတာေတြလည္း ထုနဲ႔ေဒးပါ။ လိုရာေလးေတြပဲ ဆြဲထုတ္၊ ဗုဒၶဘာသာေလကေလးနဲ႔လွည့္ကိုင္ၿပီး ထင္ရာျမင္ရာေကာက္ခ်က္ေတြ ဆြဲေနလို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။

လင္ကြန္းကြယ္လြန္ခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။ မိမိနဲ႔ထိုက္တန္တဲ့အစိုးရကိုသာ ျပည္သူမ်ားရရွိၾကတယ္လို႔ လင္ကြန္းေျပာခဲ့ရာမွာ သူေျပာခဲ့တဲ့ ေစ့ေဆာ္မႈနဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို သိဖို႔လိုပါလိမ့္ဦးမယ္။ Absolute Truth လိုသေဘာထားၿပီး ေႏွာင္းလူမ်ားက တဖက္သားကို အျပစ္တင္ရာမွာ ကိုးကားလို႔ရပါေစေတာ့ရယ္လို႔ လင္ကြန္းရည္ရြယ္ခဲ့ပံုေတာ့မေပၚဘူး။ ႀကိဳးစားႏိုင္ပါေစ…။

ေတဇာ October 5, 2009 at 11:26 am

ယဥ္ေက်းမႈ ဖတ္သူအေတြး ေရးသူအျမင္ (၂)

(ရန္ကုန္က ကၽြန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္ဆီကို ေမးလ္တစ္ေစာင္ပို႔လာပါတယ္။ သူ႔ေမးလ္ထဲမွာေတာ့ ေခါင္းစဥ္တပ္မထားတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ရပါတယ္။ သူ႔ေဆာင္းပါးထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူငယ္ေတြ အတြက္ စဥ္းစားစရာအခ်က္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပါေနတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပထမႏွစ္ေလာက္တုန္းက ေခတ္စားခဲ့တဲ့ က်ားေပါက္ (ဟန္ထူးလြင္) သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လို “ဘာေတြဆံုးျဖတ္လို႔… ဘာဆက္လုပ္ၾကမယ္” ။။ “နီးနီးေလးနဲ႔ ေ၀းေနရဦးမွာလား” ဆိုတဲ့ အေတြးေတြ ၀င္ေရာက္လာမိပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ပါ့ေစ ဒီေဆာင္းပါးေလးဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ေတြအတြက္ေတာ့ အဆိုးနဲ႔ အေကာင္းဒြန္တြဲေနတဲ့ အရာေတြထဲက ကိုယ္က ဘယ္အရာကို ေရြးခ်ယ္မလဲဆိုတဲ့အသိတစ္ခုအတြက္ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ေစမယ့္ ေဆာင္းပါးေလးတစ္ပုဒ္အျဖစ္ ကၽြန္ေတ္ာဘေလာ့ခ္ကေန ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေရးသားလာတဲ့ ကိုသန္႔ဇင္ရဲ႔ အယူအဆနဲ႔ အာေဘာ္သာျဖစ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္က ျပန္လည္တင္ျပ႐ံုတင္ျပေပးျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။)

အံ့ဘုန္းျမတ္

=================================================

ခံစားမိတာေလးတစ္ခုရွိလို႔ ဒီစာေလးကိုေရးျပိး အြန္လိုင္းကသူငယ္ခ်င္းေတြေရာ၊ အျပင္မွာခင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကို ပါဒီစာေလးပို႔မိတာပါ။ ဘေလာ့ဂ္ကလည္းမေရးတက္ေတာ့ အီးေမးလ္ပဲပို႔ျပီး ဖတ္ခ်င္ခ်င္ မဖတ္ခ်င္ခ်င္ ဒုကၡေပးလိုက္ပါ တယ္။ ဆက္လက္မ်က္စိဒုကၡခံျကပါကုန္။………….စပါျပီ…….

သမၼတဘြတ္ရွ္ကိုဖိနပ္နဲ ့ေပါက္တဲ့အီရတ္ဂ်ာနယ္လစ္ငနဲဟာ သူ ့ျပည္သူ႔ေျမမွာ သူရဲေကာင္းျကီးကိုျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ သူ ့နာမည္က အယ္လ္ဇိုင္ဒီ လို ့ေတာ့မွတ္မိပါတယ္။ မျကာေသးခင္ကပဲ ေထာင္ကလြတ္လာပါျပီ။ လစ္ဗ်ားေခါင္းေဆာင္က ဒါဖီက သူ႔ကိုအျမင့္ဆုံးသူရဲေကာင္းဆုေပးမယ္လို႔ေတာင္ေျကညာထားပါတယ္။ ခုဆိုသူက အီရတ္ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ သူရဲ ေကာင္းပုံျပင္ေတြထဲက ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါျပီ။

ေနာက္ပိုင္း ဂါဇာထိုးစစ္ျဖစ္ေနစဥ္မွာ အစၥေရးသံအမတ္ျကီး ဖိနပ္နဲ႔ေပါက္ခံရျပန္ပါတယ္။ ျဗိတိန္စီးပြါးေရး၀န္ျကီးကို သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ တက္ျကြလွုပ္ရွားသူတစ္ေယာက္က အစိမ္းေရာင္စြတ္ျပဳပ္ရည္ေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္လိုက္ပါတယ္။ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာသမၼတက ခြဲထြက္ေဒသ ေတာင္ေအာ္ဆက္ရွားနားမွာထပ္ျပီး ဖိနပ္စာမိျပန္တယ္။ တရုတ္ျပည္ သူ႔သမၼတႏိုင္ငံ ၀န္ျကီးခ်ဳပ္၀မ္ျကားေပါင္လည္း ကန္းဘရစ္ခ်္ တကၠသိုလ္မွာ ဂ်ာမန္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က ဖိနပ္နဲ႔ထေပါက္ျခင္း ကိုေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။

ဒီမွာတစ္ခု သြားေတြးမိတာကေတာ့ ဒီတကၠသိုုလ္၀င္းထဲက ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြဟာ… အီရတ္ျပည္သူေတြ အယ္လ္ဇိုင္ဒီကို ေထာပနာျပဳခဲ့ျကတာနဲ့ဆန့္က်င္ေနပါတယ္။ ပါေမာကၡတစ္ေယာက္ေျပာတာဆို ဒါဟာကမာၻ ေက်ာ္တကၠသိုလ္၀င္းျကီးပါ။ ဖိနပ္သမားအတြက္ေန၇ာမရွိပါဘူးလို့ဆိုသြားတယ္။ ဖိနပ္နဲ့ေပါက္ျပီးေအာ္ဟစ္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားကို က်န္ေက်ာင္းသားေတြက shame on you, shame on you လို႔ေတာင္ဆိုျကတာကိုေတြ့ရတယ္။ ဒီမွာသိကၡာရွိတဲ့ ပညာတတ္တဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ့အယူ၀ါဒသေဘာထားမျကီးႏို္င္တဲ့ လူအဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုနဲ့ ပညာေရးေရခ်ိန္ ယဥ္ေက်းမွဳေရခ်ိန္ကြာတာ ကိုကၽြန္ေတာ္သြားျပီးျမင္မိပါတယ္။

ဖိနပ္နဲ႔ထေပါက္လိုက္တာနဲ႔အီရတ္စစ္ပြဲဟာျပီးမသြားပါဘူး။ ဖိနပ္စာေျကာင့္ တရုတ္ရဲ႔ႏိုင္ငံျခားေရးေပၚလစီေျပာင္း မလာႏို္င္ ပါဘူး။ ဒါကိုနားလည္တဲ့ ကန္းဘရစ္ခ်္အသို္င္းအ၀ို္င္းက အဆိုပါေက်ာင္းသားကိုအေရးယူကာ ၀န္ျကီးခ်ဳပ္၀မ္ကိုေတာင္း ပန္ခဲ့ျကပါတယ္။ အယ္လ္ဇို္င္ဒီ ရဲ႕အမွုမွာေတာ့ သူဟာေထာင္ထဲကိုေခတၱေရာက္သြားေပမယ့္ အမ်ိဳးသား သူရဲေကာင္း ျကီးလိုေတာင္ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ အီရတ္ျပည္သူေတြရဲ႕ အသိပညာေရခ်ိန္ဟာ စိတ္မေကာင္းစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ နိမ့္က်ေနတာကို အျဖစ္အပ်က္ႏွစ္ခုကိုယွဥ္ျကည့္ရင္ သိႏို္င္ပါလိမ့္မယ္.။ ဆက္လက္ကာအစဆြဲထုတ္ပါမည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဂီတသူရဲေကာင္းျကီးလို႔ေျပာလို႔ရတဲ့ အႏုပညာရွင္ထူးအိမ္သင္က ကၽြန္ေတာ္ေရသန္ ့ဘူးေတြဖိနပ္ေတြမပါတဲ့ စတိတ္ရွုိးပြဲေလးတစ္ခုေလာက္ ဆိုခ်င္ပါေသးတယ္လို႔ မကြယ္လြန္ခင္ေျပာသြားရွာပါတယ္။ ဒါဟာကၽြန္ေတာ္တို႔လူ႔အဖြဲ ့ အစည္းရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ကို ထင္ဟပ္ေနတာမဟုတ္ပါေစနဲ႔လို႔ ကၽြန္ေတာ္ဆုေတာင္းမိတယ္။ သူမ်ားလုပ္သမွ်ကို လုပ္သင့္တာ၊ မလုပ္သင့္တာ၊ အက်ိဳးရွိတာ၊ အက်ိဳးမဲ့တာမစဥ္းစားဘဲ လိုက္လုပ္လို ့ဒီလူအုပ္ျကီးဟာ ေပ်ာ္ေနတယ္ဆိုရင္ ဒီလူအုပ္ျကီးတိုးတက္ေျပာင္းလဲဖို ့က သိပ္ကိုစိတ္ရွည္ရွည္နဲ ့ျပဳျပင္ယူ၇ပါလိမ့္မယ္။ ဗထူးကြင္းက stadium အဆင့္မရွိလို ့ မနၱေလးပရိသတ္ျကမ္းတာလို႔ေျပာလို႔မရပါဘူး။ EPL ပြဲေတြမွာဆို တစ္ခ်ိဳ႔ကြင္းေတြဟာ ဗထူးကြင္းထက္ပရိသတ္နဲ ့ကစား သမားပိုနီးပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ေဘာလုံးပြဲျကည့္ရင္ သတိထားမိမွာပါ။ သူတို႔မျကိုက္တဲ့ ေဘာလုံးသမားပါလာရင္ ယဥ္ယဥ္ ေက်းေက်းနဲ႔ရွုံ႕ခ်ေနျကတာကိုျမင္ေတာ့ ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၵဘာသာထြန္းကားတဲ့ႏုိင္ငံက ပရိသတ္ေတြရဲ  ့အားေပးပုံကို ျကည့္ျပီးေတာ့ ၀မ္းနည္းမိပါတယ္။

NLD ပါတီေျပာခြင္႕ရပုဂိၢဳလ္ ဦးဥဏ္၀င္းႏွင္႕ ေတြ႔ဆံုျခင္း

The Voice ဂ်ာနယ္ (အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၄၇) တြင္ေဖာ္ျပထားတဲ့ ဆရာေအာင္စုိးရဲ႕  (NLD ပါတီေျပာခြင္႕ရပုဂိၢဳလ္ ဦးဥဏ္၀င္းႏွင္႕ ေတြ႔ဆံုျခင္း) အင္တာဗ်ဴးကို ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ခ္ကေန တင္ျပေပးလိုက္ရပါတယ္။ ေဖာ္ျပမႈေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေရးသူ ဆရာေအာင္စိုး။ ေျဖဆိုသူ ဦးဥာဏ္၀င္းႏွင့္ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ The Voice ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာတို႔ရဲ႕ သေဘာထားျမင္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။

“အက်ဥ္းသားေတြျပန္လြတ္လာတဲ႕အတြက္ ၀မ္းသာပါတယ္။

ဒါမွန္ကန္တဲ႕လုပ္ရပ္ပါ။”

NLD ပါတီေျပာခြင္႕ရပုဂိၢဳလ္ ဦးဥဏ္၀င္းႏွင္႕ ေတြ႔ဆံုျခင္း

ေအာင္စုိး

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနမ်ားအေပၚ တည္ဆဲအစိုးရ၊ ႏုိင္္ငံေရးပါတီမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးသမား မ်ားအၾကား မည္သို႔ပင္ သေဘာထားကြဲလြဲေနေစကာမူ အက်ဥ္းသား ခုႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္အား လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးရာတြင္ NLD ပါတီ၀င္မ်ားပါ၀င္လာျခင္း၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ NLD ပါတီမွ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မည္ဟု သတင္းမ်ားထြက္ေပၚေနျခင္းမ်ားေၾကာင့္ NLD ပါတီ၏ ေျပာခြင့္ရပုဂိဳၢဳလ္တစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးဥဏ္၀င္းကုိ စက္တင္ဘာ ၂၀ ရက္ေန႔ ညေနပုိင္းတြင္ The Voice Weekly က ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းထားသည္မ်ားမွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပထားပါသည္။

Voice : အက်ဥ္းသားေတြျပန္ လႊတ္ေပးတဲ့အထဲမွာ NLD ပါတီ၀င္ ဘယ္္ေလာက္ပါပါသလဲခင္ဗ်။

UNW : ကြၽန္ေတာ္သိရသေလာက္က ၃၀ ေက်ာ္ပါၿပီ။ စာရင္းအတိအက်ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ရန္ကုန္နဲ႔အဆက္ အသြယ္ေ၀းတဲ့ေဒသေတြဆို ခ်က္ခ်င္း မသိရဘူး။ ဖုန္းနဲ႔အဆက္အသြယ္လုပ္ၿပီးမွသိရတာ။ ဘယ္လိုအမႈေတြနဲ႔ပဲ က်က် ဒီအက်ဥ္းသားေတြျပန္လြတ္လာတဲ့အတြက္ ၀မ္းသာပါတယ္။ ဒါမွန္ကန္တဲ့လုပ္ရပ္ပါ။

Voice : ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို NLD ၀င္ၿပိဳင္မယ္လို႔တစ္ေက်ာ့ျပန္ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ ေဟာကိန္တုတ္ တာအမွန္ပဲလဲလားခင္ဗ်။

UNW : ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး NLD အေနနဲ႔ အရင္မူ၀ါဒအတုိင္းပဲရွိပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ဘာမွ ဆံုး

ျဖတ္ထားတာမရွိေသးပါဘူး။ ႀကိဳတင္ေဟာကိန္းေတြက သူတို႔ရဲ႕ထင္ျမင္ခ်က္ ေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ ေ၀ဖန္စရာ မရွိပါဘူး။

Voice : NLD ပါတီ၀င္ေဟာင္းလည္းျဖစ္။ အခုေနာက္ပိုင္းမ်က္ေမွာက္ႏုိင္ငံ ေရးနဲ႔ဲ႔ဲ႔ပတ္သက္တဲ့ဲ ေဆာင္းပါးေတြေရးေနတဲ့ ဆရာေမာင္စူးစမး္ကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲမွတစ္ပါး အျခားမရွိလုိ႔ ယူဆထားပါတယ္။ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ လႈပ္ရွားခြင့္ေတြ သူ႔အယူအဆအရ မရႏုိင္ဘူးလား။ အဲဒီအေပၚဘယ္လို ျမင္ပါသလဲ။

UNW : အဲဒီလိုယူဆလို႔ရမယ္ဆိုရင္ NLD  အေနနဲ႔ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္လုိ႔ ေျပာတာၾကာလွၿပီ။ ဒီေလာက္ထိ အၾကာႀကီးမေစာင့္ခဲ့ရဘူး။ အနာဂတ္အေျခအေနကိုႀကိဳေတြးရင္ အရမ္းရွင္းပါလိမ့္မယ္။

NLD ပါတီေျပာခြင္႕ရပုဂိၢဳလ္ ဦးဥဏ္၀င္း

Voice : ႏုိင္ငံေရးပါတီသစ္တခ်ဳိ႕ ဆုိင္းဘုတ္တင္တာတို႔၊ တစ္ေက်ာ့ျ့ပန္ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြရဲ႕ေဆြးေႏြးပြဲေတြ တားဆီးမခံရဘူးဆိုေတာ့ အေျခအေနေကာင္းလာတာလို႔ ယံုၾကည္ပါသလားခင္ဗ်။

UNW : မွတ္ပံုတင္လို႔မရေသးတဲ့ ပါတီေတြက စည္း႐ံုးခြင့္၊ ဆုိင္းဘုတ္ေထာင္ခြင့္တို႔၊ ႏုိင္ငံေရးသံုးသပ္ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ျပဳလုပ္ခြင့္ ရေနၿပီဆိုေတာ့ မွတ္ပံုတင္ထားၾကတဲ့ တရား၀င္ ပါတီကို ပိုၿပီးစည္း႐ံုးလႈပ္ရွားခြင့္ပိုခြင့္ျပဳ သင့္ပါတယ္။ ကိုေအးလြင္တို႔ ပါတီႏွစ္ခု ဆုိင္းဘုတ္တင္တာကို ကန္႔ကြက္ စရာမရွိပါဘူး။

Voice : ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လက္ရွိေနထုိင္ရ တဲ့အေျခအေနနဲ႔ အယူခံ၀င္တဲ့အမႈ ေနာက္ဆံုးအေျခ အေန ဘယ္လိုရွိပါလဲခင္ဗ်။

UNW : ကြၽန္ေတာ္တို႔က ေဒၚစုလြတ္ ေျမာက္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားၿပီးလုပ္ေနပါတယ္။ ဥပေဒေၾကာင္းအရ စဥ္းစားမယ္ဆိုရင္ လြတ္ေျမာက္ေနပါၿပီ။ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္တဲ့သူကို လႊတ္ေပးလိုက္ၿပီး ဘာမွမက်ဴး လြန္တဲ့သူကို ထိန္းသိမ္းခံထားရတာ ဘယ္လိုမွ မွန္ကန္မွ်တမႈမရွိပါဘူး။ အခုလက္ရွိ ေဒၚစုတို႔စားဖို႔အတြက္က ကိုျမင့္စုိးက ေန႔တုိင္း ေစ်း၀ယ္ၿပီးခ်က္ပို႔ေပးပါတယ္။

Voice : အဲဒီေတာ့ က်န္းမာေရး အေျခအေနကို ဘယ္သူလာၿပီးစစ္ေပး ေနပါသလဲခင္ဗ်။

UNW : ေဒါက္တာတင္မ်ဳိး၀င္း ဒီေန႔ေဒၚစုနဲ႔ေတြ႕ခြင့္ရပါတယ္။ ေမလ ေႏွာင္းပိုင္း ေဒၚစုနဲ႔ ေဒါက္တာတင္မ်ဳိး၀င္း ပထမဆံုးေတြ႕ဆံုတာပါ။ ေဒၚစုက်န္းမာေရးကေတာ့ Medical Check up လုပ္ဖို႔ရွိပါတယ္။ ေသြးေပါင္လည္းက်ေနတယ္။ ေဒါက္တာတင္မ်ဳိး၀င္းပဲ ပံုမွန္ ၾကည့္ခြင့္ရမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္ပါၿပီ။

Voice : ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ေအာင္စိုး

The Voice ဂ်ာနယ္ (အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၄၇) တြင္ေဖာ္ျပထားတဲ့ ဆရာေအာင္စုိးရဲ႕  (NLD ပါတီေျပာခြင္႕ရပုဂိၢဳလ္ ဦးဥဏ္၀င္းႏွင္႕ ေတြ႔ဆံုျခင္း) အင္တာဗ်ဴးကို ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ခ္ကေန တင္ျပေပးလိုက္ရပါတယ္။ ေဖာ္ျပမႈေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေရးသူ ဆရာေအာင္စိုး။ ေျဖဆိုသူ ဦးဥာဏ္၀င္းႏွင့္ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ The Voice ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာတို႔ရဲ႕ သေဘာထားျမင္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေရးသူအေတြး ဖတ္သူအျမင္

အံ့ဘုန္းျမတ္

ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ခ္မွာ တင္ခဲ့တဲ့ ( လတ္တေလာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး သံုးသပ္ခ်က္ေဆာင္းပါး မ်ားအေပၚ ဆရာလူထုစိန္၀င္းအျမင္ကို သည္ဗြီဳက္ဂ်ာနယ္ ျပန္လည္တုန္ျပန္ျခင္း) ေဆာင္း ပါးေပၚမွာ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြက သူတို႔အျမင္ေတြကို လြတ္လပ္စြာနဲ႔ ေဆြးေႏြးလာၾကတဲ့ စာေတြကို အျခား စာဖတ္ပရိသတ္ေတြ အေနနဲ႔လည္း ျပန္လည္ဖတ္႐ႈႏိုင္ေအာင္ ပိုစ္တစ္ခု အျဖစ္ျပန္တင္ေပး လိုက္ရပါတယ္။ သူတို႔ေတြ ေရးသားလာၾကတဲ့ထဲမွာ လတ္တေလာ ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေရးျပႆနာေတြအေပၚ ျပည္သူလူထုကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ အျမင္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပါ၀င္ေနတယ္ဆိုတာကို ဖတ္႐ႈ႕ေလ့လာႏိုင္ ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုက္ဘာေခတ္နဲ႔ အစိုးရရဲ႔ တေျပးညီမဟုတ္တဲ့ မူ၀ါဒေတြေၾကာင့္ စာေရးသားပို႔လာသူေတြ အမည္မွန္နဲ႔ တာ၀န္ယူ တာ၀န္ခံစိတ္ အျပည့္အ၀မရွိၾကေပမယ့္ သူတို႔ ေရးသားထားတဲ့ စာေတြမွာ ဘယ္ေလာက္ ႏိုင္ငံသားေကာင္း စိတ္ဓာတ္ေတြ ပါ၀င္ေနတယ္ဆိုတာ ေအာက္ပါအတိုင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔အယူအဆနဲ႔ ဆန္က်င့္ဘက္ အယူအဆနဲ႔ အျမင္ေတြ ရွိမယ္ဆိုရင္လည္း ျပန္လည္ ေရးသားႏိုင္ၾကပါတယ္။ မၾကာခင္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲ၊ လႊတ္ေတာ္၊ ပါတီလူတန္းစား စတဲ့အရာေတြနဲ႔ စည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ဒီမိုကေရစီလူ႔ေဘာင္သစ္တစ္ရပ္အတြက္ အေရးအႀကီးဆံုးကေတာ့ လြတ္လပ္စြာ သေဘာထား ကြဲလြဲပိုင္ခြင့္ျဖစ္တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ အစိုးရရဲ႔ တေျပးညီမဟုတ္တဲ့ မူ၀ါဒေတြေၾကာင့္ လြတ္လပ္စြာ သေဘာထားကြဲလြဲပိုင္ခြင့္ကို ဆိုက္ဘာေခတ္ရဲ႔ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ ျပန္လည္ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

==========================================

lady philosopher September 23, 2009 at 8:09 am

ပထမဆံုးေျပာခ်င္တာက အတိုက္အခံနိုင္ေရးအင္အားစုေတြနဲ႔ သူတို႔ကိုအားေပးတဲ့ မီဒီယာေတြကို The Voice က Watch Dog လို႔သံုးလိုက္တာဟာေတာ္ေတာ္ေလးခံပ်င္းစရာေကာင္းပါတယ္။

သံသယျဖင့္ေစာင့္ၾကည့္သူ (Watch Dog) လို႔သံုးထားေပမဲ ့သံသယျဖင့္ေစာင့္ေနတဲ့ေခြး မိမိသခင္ရဲ႔စီးပြားကို ကာကြယ္တဲ့သူ တစ္နည္းအားျဖင့္ သခင္အားရကြၽန္ပါး၀ေပါ့ အဲဒီစကားကိုအဓိပါယ္ဖြင့္ ၾကည့္ရင္ ဘယ္သူက သခင္အာရကြၽန္ပါး၀လုပ္ေနတာလဲဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္ရင္အေျဖကရွင္းေလးေလးပါ ဘယ္ဒီမိုကေရစီသမားမွ သခင္အၾကိဳက္လိုက္ျပီး ေဟာင္ေနတဲ့ေခြးမ်ဳိးမရွိပါဘူး။ ျပည္တြင္းက မီဒီယာအေရျခံဳျပီး အစိုရၾကိဳက္လံုးေတြနဲ႔ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြနဲ႔ သူတို႔ကိုအားေပးတဲ့ မီဒီယာေတြကို တိုက္ခိုက္ေနသူေတြကသာ မဲမဲျမင္ရင္ေဟာင္ေနတဲ့ သံသယနဲ႔ေစာင့္ေနတဲ့ ေခြးေတြနဲ႔တူေနပါတယ္။

“ႏုိင္ငံသားမ်ားသည္ ၎င္းတုိ႔ႏွင့္ထုိက္တန္ေသာ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကုိ ရၾကျခင္းျဖစ္သည္ ဆုိေသာအခ်က္မွာ တစ္နည္း အားျဖင့္ Civilization ၏အတုိင္းအဆသည္ ရရွိမည့္ ဒီမုိကေရစီ၏အတုိင္းအဆသာလွ်င္ ျဖစ္သည္ဟုဆုိျခင္း ျဖစ္ေပသည္။” လို႔ The Voice ကဆိုပါတယ္။

ဒါကိုၾကည့္ရင္ခံယူခ်က္မယ္မယ္ရရမရွိတဲ့ ႏိုင္ေရးသမားတစ္ဦးရဲ႔အျမင္တစ္ခုျဖစ္သလို ျဖစ္သမွ်အေကာင္းပဲလို႔ ေတြြးေန တတ္တဲ့ခံယူခ်က္ပီပီျပင္ျပင္မရွိတဲ့ ေယာင္၀ါး၀ါးလူေတြရဲ႔ အေတြရဲ႔ အေတြးအေခၚပါ။

လူသားတိုင္းဟာ ကိုယ့္ကံၾကမာကို ကိုယ္ဖန္တီးခြင့္ရရမွာပါ။ ကိုယ့္ကံၾကမာကို ကိုယ္ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြဖန္တီးမရတာ ႏွစ္ေပါင္းမနည္းေတာ့ပါဘူး။ 1962 မွာ ဦးေန၀င္းေခါင္းေဆာင္တဲ့ စစ္အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္တာခံရျပီး ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ မ်က္စိကိုအတင္းပိတ္ခံထာရတဲ့ လူေတြလိုျဖစ္ခဲ့ျပီးပါျပီ။ 1988 မွာ ဘယ္သူမမဖိတ္ေခၚပဲတက္လာတဲ့ စစ္အစိုးရကလည္း ျမန္မာျပည္သူေတြကို မ်က္စိပါ မက နား ပါးစပ္ အကုန္ပိတ္ထားျပီးပါျပီ။ ကိုယ့္ကံၾကမာကိုယ္ဖန္တီးခြင့္မရတဲ့ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ စစ္ဘိနပ္ေအာက္ဓွာပဲ ျပားျပား၀ပ္ေနျပီးပါျပီ။ ဒီတစ္ခါမွာေတာ့ ကိုယ္လိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနကို ကိုယ္ကိုတိုင္ဖန္တီးခြင့္ရေရးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားရဲ႕အိမ္မက္ပါ။

စစ္အစိုးရတင္ေပးမဲ့ ရုပ္ေသးအစိုးကို ဘယ္ျပည္သူကမွ မလိုလားပါဘူး။ ေၾကာက္လို႔လက္မခံခ်င္ဘဲ လက္ခံလိုက္ရရင္ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ လူထုအံုၾကြမႈျဖစ္ျပီး စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းဦးမွာပါပဲ။ အဲဒီအခါမွာ စစ္တပ္ကမလြဲမေရွာင္လို႔ပါဆိုတဲ့ ဆင္ေျခေပးဦးမွာပါပဲ။ ဒါကသူတို႔ရဲ႕မရိုးႏိုင္တဲ့ဗ်ဴဟာပါ။ ဒီလိုနဲ႕ သူတိုရဲ႔စစ္မ်ဳိးစစ္ႏြယ္ေတြဟာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးစင္ျမင့္ကေန ဆင္းေပးမွာ မဟုတ္ပဲ အာဏာျမဲေနဦးမွာပါ။ ယခုေရြးေကာက္ပြဲဟာ စစ္မွန္တဲ့ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးဟုတ္ပါရဲ႕လား စဥ္းစာစရာပါ။

နအဖ အစိုးကသာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕အသြင္ကူးေျပာင္းမႈကို တကယ္ပဲလိုလားခဲ့ရင္ သူတို႔ကိုအတိုက္ခံလုပ္တဲ့ သူေတြကို လြတ္လပ္စြာမဲဆြယ္ခြင့္ စည္းရံုးခြင့္ေပးရမွာေပါ့။ အခုေတာ့ ျမန္မာျပည္သူေတြြ လက္ခံတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြကို မလႈပ္ႏိုင္ေအာင္ခ်ဳပ္ထားျပီး ဘယ္သူကသူတို႔ရဲ႔လက္ေ၀ခံ ရုပ္ေသးအစိုးရျဖစ္ႏိုင္မလဲဆိုတာ နအဖ က ေစာင့္ၾကည့္ျပီး ႏိုင္ငံေရးျပဇာတ္ကိုၾကိဳတင္ျပီးဇာတ္ညႊန္ခြဲေနတာပါ။ ဒါကိုလည္း The Voice ကအယ္ဒီတာမင္းမ်ားသိၾကမွာပါ။ တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသေဘာကြဲလြဲခြင့္ဆိုတာ ဘယ္လိုႏိုင္ငံေရးမွာမဆိုရိွသင့္တဲ့ကိစပါ

“အတိတ္ကိုလည္းမၾကည့္နဲ႔ အနာဂတ္ ကိုလည္းမၾကည့္နဲ႔ လက္ေတြ႔ကိုပဲၾကည့္ ဆိုတဲ့စကားလံုးေပါ့။ အဓိပၸါယ္မရွိဘူးလို႔ က်ေနာ္က ေခ်ပတယ္။ အတိတ္ရယ္၊ ပစၥဳပၸန္ရယ္၊ အနာဂတ္ဆိုတဲ့ ကြင္းဆက္ဟာ ျဖတ္ပစ္လို႔မရဘူး။ အတိတ္ကို ျပန္မၾကည့္ခ်င္တဲ့လူေတြက အတိတ္မလွတဲ့ လူေတြျဖစ္တယ္။ အနာဂတ္ကို မၾကည့္တဲ့လူ ေတြက အနာဂတ္မွာ သူတို႔အတြက္ ေနရာမရွိတဲ့လူေတြျဖစ္တယ္လို႔ က်ေနာ္ေရးခဲ့တယ္။ အဲဒါမ်ဳိးေတြက်ေတာ့ ေရးခြင့္မရဘူးေလ။” တကယ္ေတာ့ ဆရာေျပာတာသိပ္ေကာင္းတဲ့စကားပါ။

လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ အတိတ္ပစၥဳပၸန္အနာဂတ္ဆိုတာ ေမ့ျပစ္လို႔မရပါဘူး။ အတိတ္ကာလက သူလုပ္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း အရာက သူ႔ေနာက္ကိုအျမဲလိုက္ေနမွာပါ။ လူတစ္ေယာက္ေကာင္းလားဆိုးလားဆိုတာ သူ႔ရဲ႔အတိတ္ကအေၾကာင္းနဲ႔ သူမ်က္ေမွာက္ဘ၀မွာ လုပ္ေနတဲ့ အေျခအေနအေပၚကို ေ၀ဖန္သံုးသပ္ၾကည့္ရမွာေလ။ အနာဂတ္လွေစခ်င္ရင္ အတိတ္က မေကာင္းတာေတြကိုသင္ခန္းစာယူျပီး ပစၥဳပၸန္ကိုမွန္ေအာင္ၾကည့္တတ္ဖို႔ပါပဲ။ လြတ္လပ္စြာေဆြးေႏြးၾကည့္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

lady philosopher

==========================================

အညတရ အစိုးရ၀န္ထမ္းေဟာင္းတစ္ဦး September 28, 2009 at 12:19 pm

ႏိုင္ငံေရးအာဏာသည္ ေသနတ္ေျပာင္း၀တြင္တည္သည္ ဆိုေသာ အယူအဆ၊ ႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ ၄င္းတို႔ႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာ အစိုးရတစ္ရပ္ကိုသာရရိွၾကသည္ဆိုေသာ အယူအဆမ်ားသည္ ယဥ္ေက်းေသာလူ႔အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ အံ၀င္ဂြင္က်မရိွၾကေတာ့ေပ ျပည္သူလူထု၏ အခန္းက႑ကိုအေလးထားသိျမင္ၾကသည့္ လူ႔အဖြဲအစည္းမ်ားတြင္ ကိုယ္ၾကမာကိုယ္ဖန္တီႏိုင္သည့္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္မ်ားထြန္းကားလွ်က္ရိွသည္ကို အထင္းသားေတြျမင္ႏုိင္ၾကပါသည္။

ေရြးေကာက္ပဲြ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးအဆင့္တစ္ခုအျဖစ္ျမင္လိုလွပါသည္ သို႔ရာတြင္ အေတြ႔အႀကံဳမ်ားအရ ထိုသို႔ျဖစ္မလာခဲ့သည္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏သမိုင္တြင္ရာစုႏွစ္၀က္ခန္႔ရိွၿပီဟုေျပာႏိုင္ပါသည္ ၁၉၇၄ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒသည္တစ္ပါတီအာဏာရွင္ကို အသက္သြင္းခဲ့သည့္ ဥပေဒျဖစ္ေသာ္လည္း ပါတီစင္စစ္ မဟုတ္သူမ်ားလည္းျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအျဖစ္ ၀င္ေရာက္အေရြးခံႏိုင္သည္ ျပဌန္းခ်က္မ်ားပါရိွသျဖင့္ ပထမဆံုးအႀကိမ္တြင္ စမ္းသပ္ၾကည့္သူမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ပါသည္။ ထိုပုဂိဳလ္မ်ားမွာ ျပည့္သူလႊတ္ေတာ္သို႔ မေရာက္ရိွၾကဘဲ ေမာ္စကို(ေထာင္ထဲ)ကိုသာေရာက္သြားၾကၿပီး၊ အပိုဆုေၾကးအျဖစ္ နယ္ေျမခံပါတီယူနစ္မ်ားမွ ေကာ္မီတီ၀င္မ်ားလည္း တာ၀န္မွ ရပ္ဆဲခံခဲ့ၾကရသည္ကို ျပန္လည္သတိရမိပါသည္။ ထိုအတူ မေ၀းခဲ့ေသာ ကာလတစ္ခုကျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲသည္လည္း အသြင္ကူးေျပာင္ေရး ျဖစ္/မျဖစ္ကို အမ်ားအသိျဖစ္ပါသည္။ သို႔ပါရဳ္ ေရႊးေကာက္ပြဲအေပၚ သံသယရိွသူမ်ားကိုလည္း အျပစ္မဆိုသာေပ…..

ျမန္မာစာႏွင့္ ျမန္မာစကားသည္ ျမန္မာမ်ားကိုယ္တိုင္ပင္နားလည္ရန္ခက္ခဲလွပါသည္။ အဓိပါယ္ႏွစ္ခြ၊ သံုးခြစသည္ျဖင့္ ျဖစ္ေပၚေစေသာေ၀ါဟာရမ်ားရိွၾကပါသည္၊ သည္ေနရာတြင္ * သူတို႔* ဆိုေသာေ၀ါဟာရ၏ အဓိပါယ္မွာလည္း မိမိႏွင့္ အယူအဆ သေဘာထားမကိုက္ညီသူမ်ားကိုေဖာ္ညႊန္းသကဲ့သို႔ မိမိမွတပါး အျခားသူမ်ားကိုေျပာဆိုေရးသားရာတြင္ လည္းသံုးစြဲေလ့ရိွၾကပါသည္။

သတင္းစာဆရာႀကီးႏွင့္ DVB တို႔၏ Interview ကိုေလ့လာရတြင္ The Voice Weekly ကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးႏွင့္ မစြတာဂ်င္၀တ္တို႔ကို လည္းေကာင္းထိုက္ခိုက္စြတ္စြဲသည့္ အဓိပါယ္ေပၚလြင္မႈ မရိွဟုယူဆပါသည္။ ျပည္တြင္းျဖစ္သည့္ media အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္မႈ သတင္းစာဆရာႀကီးေျပာၾကားသကဲ့သို႔ေရးသားထုတ္လြင့္ တင္ျပခ်က္ မ်ားကို ေတြရိွေနရသည္မွာျငင္းကြယ္ရ်္ မရႏိုင္ေပ။ ယင္းပုဂိဳလ္မ်ားကိုသာ သတင္းစာဆရာႀကီးရည္ညႊန္းဟန္ရိွပါသည္။

ျမန္မာစာႏွင့္ ျမန္မာစကား၏ အနက္အဓိပါယ္ကိုလည္းသေဘာေပါက္သင့္ပါသည္။ ရုိးစင္းေသာျဖစ္ရပ္တစ္ခု၊ ေျပာဆိုေရးသားမႈတစ္ခုအား မိမိလိုရာဆြဲယူ ပံုေဖာ္ရန္မသင့္ဟု ယူဆပါသည္။ အကယ္ရ်္ လိုအပ္သည္ထက္ ပိုမိုပံုေဖာ္မႈ မ်ားရိွေနပါက…. the voice weekly သည္လည္းတစ္စံုတစ္ရာေသာပေယာဂမ်ား ပူးကပ္ေနသည္ဟု ယူဆရမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။

အညတရ အစိုးရ၀န္ထမ္းေဟာင္းတစ္ဦး

လတ္တေလာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး သံုးသပ္ခ်က္ေဆာင္းပါးမ်ားအေပၚ ဆရာလူထုစိန္၀င္းအျမင္ကို သည္ဗြီဳက္ဂ်ာနယ္ ျပန္လည္တုန္ျပန္ျခင္း

လတ္တေလာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး သံုးသပ္ခ်က္ေဆာင္းပါးမ်ားအေပၚ

ဆရာလူထုစိန္၀င္းအျမင္ကို သည္ဗြီဳက္ဂ်ာနယ္ ျပန္လည္တုန္ျပန္ျခင္း

အံ့ဘုန္းျမတ္ (2009 ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ 19 ရက္)

သည္ဗီြဳက္ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပပါရွိေနေသာ ႏိုင္ငံေရးသံုးသပ္ခ်က္ ေဆာင္းပါးမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ဆရာလူထုစိန္၀င္း အျမင္ဘယ္လိုေတြရွိမယ္ဆိုတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဒီဗြီဘီသတင္းဌာန အတြက္ အင္တာဗ်ဴး ျပဳလုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအေပၚကို သည္ဗြီဳက္ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာအာေဘာ္မွာ (Civilization) ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔ သူတို႔ရဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားလာတာကိုေတြ႕႔ရပါတယ္။ အဲ့ဒီထဲက စာသားတစ္ခ်ိဳ႕ကို ေကာက္ႏႈတ္ေျပာျပရလွ်င္ ေရြးေကာက္ပဲြ ကုိ အသြင္ကူးေျပာင္း ေရးမဟုတ္ဟု သံသယျဖင့္ ေစာင့္ၾကည့္သူ Watch dog  မ်ားေၾကာင့္ေရြးေကာက္ပဲြကုိ ပုိမုိပီျပင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးရန္ တာ၀န္ပုိရွိသြားသည္ဟုပင္ သေဘာထားပါသည္။ လို႔ ေရးသားထားပါတယ္။

================================================

ကၽြန္ေတာ္အေနျဖင့္ ဒီလို ဆရာလူထုစိန္၀င္းႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ျဖစ္ခဲ့တာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ကိုလည္း ေျပာျပထားခ်င္ပါတယ္။ ဒီလိုပါ လူတစ္ဦးခ်င္းတစ္ေယာက္ျခင္း ဒါမွမဟုတ္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု၊ အုပ္စု တစ္စု၊ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုမွာ မတူကြဲျပားျခားနားတဲ့ အျမင္အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတက္ၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီလို အမ်ိဳးအမ်ိဳးကြဲျပားျခား နားလွ်က္ ရွိတဲ့အျမင္ေတြကို ထုတ္ေဖာ္ေပးျခင္းသည္သာ သတင္းသမားတို႔၏ အခန္းက႑လို႔ ပထမဆံုး ခက္လြယ္လြယ္ ႐ႈ႕ျမင္သံုးသပ္မိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ လူငယ္ေတြျဖစ္တာေၾကာင့္  ႏိုင္ငံေတာ္ (state) နဲ႔ အစိုးရ (Goverment) ခြဲျခား႐ႈျမင္မိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အမွန္တရားတစ္ခုအတြက္ သစၥာတရားကို စြန္႔လႊတ္ရမယ္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေတာ္ (state) အတြက္သာ စြန္႔လႊတ္ႏိုင္ပါ့မယ္။ အစိုးရ (Goverment) အတြက္ေတာ့ စြန္႔လႊတ္ႏိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။  ဒါဟာ (၂၁) ရာစု ျမန္မာလူငယ္ေတြ လက္ခံယံုၾကည္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေတြးအေခၚတစ္ခုလို ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ လို႔ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲေနတဲ့အေပၚမွာလည္း ခြဲျခား႐ႈျမင္တက္တဲ့ မ်ိဳးဆက္လည္းျဖစ္ေနပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ စကားမ်ားမ်ားေျပာဖို႔လိုတဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ အေကာင္းဆံုးပါဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚတစ္ခုကိုပဲ တစ္ဘက္ပိတ္ေျပာဆိုမေန ပဲ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ နားလည္လက္ခံမႈမ်ိဳးကို လိုလားေတာင့္တတဲ့ မ်ိဳးဆက္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္ျဖစ္ေရး လမ္းစဥ္ထက္ သာလြန္ေကာင္မြန္ေရးလမ္းစဥ္ ကို လိုလားတဲ့သူေတြလည္းျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

================================================

Civilization

Civilization ဆုိသည္မွာ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းအတြင္း ‘We’ ေခၚ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔ဟု ေျပာဆုိသူ တျဖည္းျဖည္းမ်ားျပားလာၿပီး ‘Us, Them’ ေခၚ ငါတုိ႔ႏွင့္ သူတုိ႔ဟုေျပာဆုိသူနည္းသြားေသာ အေျခအေနမ်ဳိးကုိဆုိလုိပါသည္။ မတူညီျခင္းမ်ားကုိ မတူညီသည့္အတုိင္း လက္ခံရန္ သေဘာတူညီ ျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ဒီမုိကေရစီစနစ္၏ အဓိကေရခံေျမခံႀကီး သုံးခုအနက္တစ္ခုျဖစ္သည့္ Democratic beliefs and Political Culture ဆုိသည္မွာ တစ္နည္းအားျဖင့္ Civilization  ပင္ျဖစ္ေလသည္။

ႏုိင္ငံသားမ်ားသည္ ၎င္းတုိ႔ႏွင့္ထုိက္တန္ေသာ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကုိ ရၾကျခင္းျဖစ္သည္ ဆုိေသာအခ်က္မွာ တစ္နည္းအားျဖင့္ Civilization ၏အတုိင္းအဆသည္ ရရွိမည့္ ဒီမုိကေရစီ၏အတုိင္းအဆသာလွ်င္ ျဖစ္သည္ဟုဆုိျခင္းျဖစ္ေပသည္။

မၾကာေသးခင္က အင္တာနက္ Website တစ္ခုေပၚတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္းမွ သတင္းစာဆရာႀကီးတစ္ဦး၏ အင္တာဗ်ဴးကုိ ေဖာ္ျပရာ၌ အဆုိပါသတင္းစာဆရာႀကီးက (ႏုိင္ငံေရးအေခ်ာင္သမားေတြ) (သတင္းစာဆရာေကာင္းတုိ႔ရဲ႕ က်င့္၀တ္ မဟုတ္ဘူး) ဆုိေသာ စကားလုံးမ်ားသုံးစဲြ၍ The Voice Weekly  တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါးမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေ၀ဖန္ခဲ့ပါသည္။ စိစစ္မႈမရွိေသာ မီဒီယာေပၚတြင္ ေျပာဆုိေနျခင္းျဖစ္၍ ၎င္းအေနျဖင့္ အယူအဆမတူသည့္ကိစၥကုိ လြတ္လပ္စြာေျပာဆုိရွင္းလင္းႏုိင္ပါလ်က္ ယခုကဲ့သုိ႔ ပုဂၢိဳလ္ေရးထိခုိက္ေရးသားေဖာ္ျပမႈမ်ားအတြက္ အထူးပင္၀မ္း နည္းေၾကာင္းေဖာ္ျပလုိပါသည္။ ဤသေဘာထားမ်ဳိးသည္ ျမန္မာတုိ႔၏ Civilization ကုိ ထင္ဟပ္ေနျခင္း မဟုတ္ပါ ေစႏွင့္ဟု ဆုေတာင္းလုိက္ပါသည္။

ကြၽႏု္ပ္တုိ႔အေနျဖင့္ ေရြးေကာက္ပဲြကုိ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးအဆင့္ တစ္ခုအေနျဖင့္ လက္ခံေသာ္လည္း ထုိသုိ႔ လက္မခံသူမ်ား၏ အယူအဆကုိ ပုဂၢိဳလ္ေရးထိခုိက္ရန္ေ၀းစြ မဟုတ္မမွန္ေၾကာင္းပင္ မေရးသားခဲ့ပါ။ ေသးသိမ္ေအာင္ လည္း မျပဳလုပ္ခဲ့ပါ။ ေရြးေကာက္ပဲြကုိ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးမဟုတ္ဟု သံသယျဖင့္ ေစာင့္ၾကည့္သူ Watch dog  မ်ားေၾကာင့္ေရြးေကာက္ပဲြကုိ ပုိမုိပီျပင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးရန္ တာ၀န္ပုိရွိသြားသည္ဟုပင္ သေဘာထားပါသည္။ ေရြးေကာက္ပဲြကုိ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး အဆင့္တစ္ခုအျဖစ္ လက္ခံေၾကာင္း ႏုိင္ငံေရးအယူအဆကုိ ေရးသားေဖာ္ျပ႐ုံမွ် သက္သက္ျဖင့္ (ႏုိင္ငံေရးအေခ်ာင္သမား) အျဖစ္ သတ္မွတ္ျခင္း၊ (သတင္းစာဆရာေကာင္းတုိ႔၏ က်င့္၀တ္မဟုတ္ ေၾကာင္း) စြပ္စဲြျခင္းမ်ားသည္ မတူညီေသာ သေဘာထားမ်ားကုိ တည္ရွိခြင့္မျပဳလုိေသာ Civilization မ်ဳိးကုိ ရည္ညႊန္းေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေရြးေကာက္ပဲြကုိ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးအဆင့္တစ္ခုအျဖစ္ လက္ခံေသာ သေဘာတရားပါ၀င္သည့္ ေဆာင္းပါးမ်ား မည္သူမဆုိ ေရးသားေဖာ္ျပခြင့္ ရေနျခင္းကုိ (အထူးအခြင့္အေရးအျဖစ္ သူတုိ႔တစ္ေစာင္ကုိပဲ ရတာပါ) ဟုစြပ္စဲြျခင္းသည္ ထုိသုိ႔ေရးသားေနသူမ်ားႏွင့္ ထိုေဆာင္းပါးမ်ားကို ထည့္သြင္းေဖာ္ျပေနသည့္မီဒီယာမ်ား၏ ဂုဏ္သေရကုိ ညိႇဳးႏြမ္းေအာင္ တမင္ရည္ရြယ္ျပဳလုပ္ျခင္းအျဖစ္ ခံစားရပါသည္။

အဆုိပါသတင္းစာဆရာႀကီးအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံ၏ေကာင္းက်ဳိးကုိ လုိလားသည္ဆုိေသာအခ်က္ကုိ သံသယမရွိပါ။ အဆုိပါသတင္းစာဆရာႀကီး၏ ေရးသားေဖာ္ျပခ်က္မ်ား ေစတနာစစ္မွန္၍ ပုဂၢိဳလ္ေရးကင္းေၾကာင္း မွန္ခဲ့ပါလွ်င္ ဆရာႀကီးေျပာဆုိေရးသားသမွ် ေအာင္ျမင္ပါေစေၾကာင္း သစၥာျပဳလုိက္ပါသည္။ The Voice Weekly တြင္ ေရးသားေဖာ္ျပမႈမ်ား ေစတနာစစ္မွန္၍ ပုဂၢိဳလ္ေရးကင္းရွင္းခဲ့ပါလွ်င္ ကြၽႏ္ုပ္တုိ႔ေဆာင္ၾကဥ္းသမွ် ေအာင္ျမင္ပါေစေၾကာင္း ဤေနရာမွ သစၥာျပဳလုိက္ပါသည္။

အယ္ဒီတာ (၁၆-၉-၂၀၀၉)

The Voice Weekly

ဂ်ာနယ္အခ်ိဳ႕႔မွာ ေဖာ္ျပခြင့္ရရွိေနတဲ့ လတ္တေလာျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသံုးသပ္ခ်က္ေဆာင္းပါးေတြအေပၚ ၀ါရင့္သတင္းစာဆရာႀကီး ဆရာလူထုစိန္၀င္း အျမင္

ဂ်ာနယ္အခ်ိဳ႔မွာ ေဖာ္ျပခြင့္ရရွိေနတဲ့

လတ္တေလာျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသံုးသပ္ခ်က္ေဆာင္းပါးေတြအေပၚ

၀ါရင့္သတင္းစာဆရာႀကီး ဆရာလူထုစိန္၀င္း အျမင္

အံ့ဘုန္းျမတ္ (၁၂ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၉ )

လတ္တေလာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး သံုးသပ္ခ်က္ေဆာင္းပါးေတြ ဂ်ာနယ္အခ်ိဳ႔မွာ ေဖာ္ျပခြင့္ရရွိေနတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၀ါရင့္သတင္းစာဆရာၾကီး လူထုစိန္၀င္းရဲ႕ သေဘာထားအျမင္ေတြ ဘယ္လိုရွိတယ္ဆိုတာကို ဒီဗြီဘီသတင္းဌာနအတြက္ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းျဖစ္ထားတာေတြကို ျပန္လည္ တင္ျပေပးလိုက္ရပါတယ္။

ေမး။    ။ ဗြီဳက္ဂ်ာနယ္တို႔ဘာတို႔မွာ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးတို႔ မစတာဂ်င္၀က္ဒ္တို႔ ေဆာင္းပါးမ်ဳိးေတြကို ဘာသာျပန္ ေဖၚျပလို႔ရေနပါတယ္။ အဲဒီလိုမ်ဳိး ေဖၚျပလို႔ရေနတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဆရာ့အျမင္ဘယ္လိုရွိလဲ ဆိုတာ သိခ်င္ပါတယ္ဆရာ။

အဲဒါက အထူးအခြင့္အေရးအေနနဲ႔ ရတာဗ်။ အဲဒါနဲ႔မတူတဲ့ အယူအဆေတြကို ေရးခဲ့တာေတြက်ေတာ့ လံုး၀ကိုထည့္ လို႔မရဘူး။ ဒါကို က်ေနာ္တုိ႔က ၀မ္းသာရတယ္လို႔ ေျပာလို႔မရဘူးဗ်။ ဒါအထူးအခြင့္အေရးနဲ႔ သူတို႔ တေစာင္ကိုပဲရတာပါ။ သူတို႔ အယူအဆေတြကို ျပန္ေခ်ပတဲ့ ေဆာင္းပါးေတြ ၄ ပုဒ္ေလာက္ေရးခဲ့ပါတယ္။ ၄ ပုဒ္စ လံုး အပိတ္ခံခဲ့ရတာပဲ၊”

ေမး။    ။ ဟုတ္ကဲ့ဆရာ ဆရာဘယ္ဂ်ာနယ္ေတြမွာမ်ား ေရးခဲ့တာလဲ။

က်ေနာ္ေရးခဲ့တာ Weekly မွာေရးတယ္၊ News Watch မွာေရးတယ္၊  True မွာေရးတယ္၊ Favorite မွာေရးတယ္၊ အယူအဆကိုအယူအဆခ်င္း ျပန္ေခ်ပတာေပါ့ဗ်ာ အဲဒါမ်ဳိးေတြ ေရးလို႔မရဘူး၊ သူတို႔ကေတာ့ အထူးအခြင့္အေရးအေနနဲ႔ ေရးခြင့္ရတာေပါ့ဗ်ာ။

ေမး။    ။ ဆရာဘယ္လိုပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ ျပန္ေရးထားတာမ်ဳိးေတြကို အပယ္ခံခဲ့ရတာပါလဲ။

ဥပမာ က်ေနာ္နမူနာေလးတခုေျပာမယ္။ အတိတ္ကိုလည္းမၾကည့္နဲ႔ အနာဂတ္ ကိုလည္းမၾကည့္နဲ႔ လက္ေတြ႔ကိုပဲၾကည့္ ဆိုတဲ့စကားလံုးေပါ့။ အဓိပၸါယ္မရွိဘူးလို႔ က်ေနာ္က ေခ်ပတယ္။ အတိတ္ရယ္၊ ပစၥဳပၸန္ရယ္၊ အနာဂတ္ဆိုတဲ့ ကြင္းဆက္ဟာ ျဖတ္ပစ္လို႔မရဘူး။ အတိတ္ကို ျပန္မၾကည့္ခ်င္တဲ့လူေတြက အတိတ္မလွတဲ့ လူေတြျဖစ္တယ္။ အနာဂတ္ကို မၾကည့္တဲ့လူ ေတြက အနာဂတ္မွာ သူတို႔အတြက္ ေနရာမရွိတဲ့လူေတြျဖစ္တယ္လို႔ က်ေနာ္ေရးခဲ့တယ္။ အဲဒါမ်ဳိးေတြက်ေတာ့ ေရးခြင့္မရဘူးေလ။

ေမး။    ။ ေဆာင္းပါးေတြမွာ သူတို႔ေျပာတဲ့ အမ်ဳိးသားစီးပြားကို ေရွး႐ႈဖို႔တို႔ ၿပီးေတာ့ သမုိင္းသင္ပုန္းေခ်ဖို႔ တို႔ဘာ တုိ႔ေပါ့ဗ်ာ။ အဲလိုစကားလံုးမ်ဳိးေတြက ေလာေလာဆယ္ အတုိက္အခံအင္အားစုေတြၾကားထဲမွာ သေဘာ ထားကြဲျပားစရာေတြနဲ႔ အေၾကာင္းအရာမ်ဳိးေတြလည္း ပါလာတက္ပါတယ္။ အဲဒီအေပၚကို ဆရာဘာမ်ား ေျပာခ်င္ပါလဲ။

ဆရာလူထုစိန္၀င္း

အခုဟာက သေဘာထားကြဲတယ္ဆိုတာက ျပည္သူလူထုၾကားထဲမွာ ဘာမွသေဘာထားကြဲမႈ အျငင္းပြားမႈ မရွိဘူးဗ်။ ႏုိင္ငံေရးအေခ်ာင္သမားေတြ ၾကားထဲမွာေတာ့ သေဘာထားကြဲတာရွိႏုိင္တယ္။ ျပည္သူလူထုကေတာ့ သေဘာထား မကြဲဘူး။ ျပည္သူလူထုကို က်ေနာ္ေကာင္းေကာင္းယံုတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအေခ်ာင္သမားေတြ ကေတာ့ဗ်ာ သူတို႔အက်ဳိးစီးပြား အတြက္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ၾကတာကိုးဗ်။ သူတို႔အက်ဳိးစီးပြားကို ေမွ်ာ္ၾကည့္မွာပဲ။ အဲဒီလိုေရးသားေနတဲ့လူေတြ အတိတ္ကို မၾကည့္နဲ႔ အနာဂတ္ကိုမၾကည့္နဲ႔ ပစဳပၸန္ပဲၾကည့္ဆိုတဲ့ လူေတြကို က်ေနာ္တခုပဲေျပာခ်င္တယ္ ၇၄ ကို ျပန္ၾကည့္ပါလို႔ က်ေနာ္တခြန္းတည္းပဲ ေျပာခ်င္တယ္။

ေမး။    ။ အစိုးရကိုေထာက္ခံေစမယ့္ ေဆာင္းပါးမ်ဳိးေတြကို ေဖာ္ျပေနတဲ့အေပၚ သတင္းသမားေတြအျမင္နဲ႔ ဆိုရင္ ဆရာဘာမ်ားေျပာခ်င္မလဲ။

ဒါကေတာ့ဗ်ာ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အစိုးရကေတာ့ ဒီလိုလုပ္တာ ထံုးစံပဲ၊ လုပ္မွာပဲေလ။ ဘယ္အစိုးရ မဆိုပါ။ သူတုိ႔အႀကိက္ကို ေဖာ္ျပတဲ့ဟာေတြကို သူတို႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရးခြင့္ေပးမယ္။ သူတို႔အႀကိဳက္ကို မေဖာ္ျပတဲ့လူေတြကို ေရးခြင့္မေပးဘူး။ ဒါကေတာ့ အစိုးရေတြရဲ႕ လုပ္႐ုိးလုပ္စဥ္ပဲ။ က်ေနာ္ကေတာ့ လုပ္တဲ့သူေတြကိုပဲ ေျပာခ်င္တယ္။ တုိင္းျပည္နဲ႔ ျပည္သူလူထုမ်က္ႏွာကို မေထာက္ပဲနဲ႔ ကိုယ့္အက်ဴိးစီးပြား တခုထဲအတြက္နဲ႔ ဒီလိုေရးေနတဲ့ လူေတြကိုပဲ အျပစ္ေျပာခ်င္တယ္။ သတင္းစာသမားဆိုတာ က်ေနာ္ခဏ ခဏလည္းေရးတယ္ ခဏခဏလည္းေျပာတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ သတင္းစာသမားဆိုတာဟာ အစုိးရရဲ႔ လက္ကိုင္တုတ္လည္း မျဖစ္ေအာင္၊ ႏုိင္ငံေရးပါတီတခုရဲ႔ လက္ကိုင္တုတ္လည္း မျဖစ္ေအာင္၊ သူၾကည့္ရမွာက ျပည္သူလူထုရဲ႕ မ်က္ႏွာတခုထဲပဲျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရမ်က္ႏွာ တခုထဲကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ေျပာေနမယ္။ ျပန္လည္ ေခ်ပခြင့္မရွိတဲ့အရာေတြကို တဖက္သပ္ဖိၿပီးေတာ့ ေရးေနျခင္းဟာ သတင္းစာဆရာေကာင္းတုိ႔ရဲ႕ က်င့္၀တ္ မဟုတ္ပါဘူး။

ေမး။    ။ သူတို႔က အမ်ဳိးသားအက်ဳိးစီးပြားတုိ႔လို ႏုိင္ငံေရးစကားလံုးေတြ သံုးၿပီးေတာ့ လုပ္ေနေပမယ့္ ေအာက္လမ္းနည္းနဲ႔ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြကို ဖိႏွိပ္တာမ်ဳိးေတြ ရွိေနျပန္ပါတယ္။ မီးစာတဖက္ ေရမႈတ္တဖက္လို မဟုတ္ပဲနဲ႔ အေပၚကေရမႈတ္ ေအာက္ကမီးစာေပါ့ဗ်ာ။ အဲလိုမ်ဳိးေတြလုပ္ေနတဲ့အေပၚကိုေရာ ဆရာ့အျမင္ဘယ္လိုရွိလဲ၊

အင္မတန္၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ့ ကိစၥတခုပဲ။ ဒါေတြ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းကို သြားေနပါတယ္ဆိုတဲ့ စကားလံုး အေပၚမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ သံသယျဖစ္ရလိမ့္မယ္။

အံ့ဘုန္းျမတ္

လတ္တေလာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး သံုးသပ္ခ်က္ေဆာင္းပါးေတြ ဂ်ာနယ္အခ်ိဳ႔မွာ ေဖာ္ျပခြင့္ရရွိေနတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၀ါရင့္သတင္းစာ ဆရာႀကီး လူထုစိန္၀င္းကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့တာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာ၀တၳဳရွည္မ်ားႏွင့္ ေနာက္ကြယ္မွ ေရးသားျခင္း

(ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာစာေပနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဒီရက္ပိုင္း ဖတ္ျဖစ္တဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ကို ဘေလာ့ခ္ေပၚကေန ထပ္ၿပီး ေ၀ငွလိုက္ရပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးကေတာ့ ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္းမဂၢဇင္းမွာ ေဖာ္ျပပါရွိခဲ့တဲ့ ဆရာေကျမဴးရဲ႕ “ျမန္မာ၀တၳဳရွည္မ်ားႏွင့္ ေနာက္ကြယ္မွ ေရးသားျခင္း” ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးပဲျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာစာေပကို ေလ့လာလိုသူေတြအတြက္ တန္ဘိုးရွိလိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္စြာျဖင့္ ထပ္မံေဖာ္ျပလိုက္ရပါတယ္။)

ေကျမဴး

ရသစာေပတြင္ ၀တၳဳတုိ၊ ၀တၳဳရွည္၊ ကဗ်ာ၊ ျပဇာတ္၊ ၀တၳဳေဆာင္းပါး၊ စာတမ္း စသည္တုိ႔ ပါ၀င္ၾကသည့္အနက္ ေခတ္အဆက္ဆက္တြင္ ၀တၳဳရွည္မွာ စာဖတ္ပရိသတ္ၾကားသို႔ အတြင္က်ယ္ဆံုး ပ်ံ႕ႏွံ႔လ်က္ရွိပါသည္။ စာေရး ဆရာမ်ားသည္ ၀တၳဳရွည္မ်ားအား ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈ စသည့္ နယ္ပယ္စံုႏွင့္ ဘ၀အဖံုဖံုကုိ ေနာက္ခံထား၍ အခ်စ္၊ အိမ္ေထာင္ေရး၊ လွ်ိဳ႕၀ွက္သည္းဖုိ၊ စံုေထာက္၊ စြန္႔စားခန္း၊ ဟာသႏွင့္ ဂမၻီရ စသည္တုိ႔မွ အားသန္ရာအေၾကာင္းအရာကုိ ေရြးခ်ယ္ဖြဲ႔ႏြဲ႔ ဖန္တီးေလ့ရွိၾကသည္။ ၀တၳဳရွည္မွ ေပးသည့္ရသကုိ စာဖတ္ပရိသတ္မွ ႏွစ္သက္ခံစားမႈအမ်ားဆံုးျဖစ္၍ ၀တၳဳရွည္မွာ ေခတ္အဆက္ဆက္ တြင္တြင္က်ယ္စြာ ေနရာရေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ဂ်ိမ္းလွေက်ာ္ေရးသားေသာ ” ေမာင္ရင္ေမာင္ မမယ္မ” ၀တၳဳအား သတ္မွတ္ထားၾကပါသည္။ စာေရးဆရာႀကီး ဂ်ိမ္းလွေက်ာ္မွာ အေနာက္တုိင္းကာလေပၚ၀တၳဳမ်ားကုိ ဖတ္ရႈေလ့လာမႈ ရွိခဲ့ရာမွ ျပင္သစ္စာေရးဆရာႀကီး Alexandere Dumas ေရးသားသည့္ Count of Monte Cristo ၀တၳဳအား အေျခခံ၍ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဓေလ့စရုိက္ႏွင့္ ညီေအာင္ ေရးဖြဲ႔ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေမာင္ရင္ေမာင္ မမယ္မ၀တၳဳ ေအာင္ျမင္ၿပီးေနာက္ အျခား၀တၳဳရွည္ေရးသည့္စာေရးဆရာမ်ား ေပၚေပါက္လာၿပီး ၀တၳဳရွည္မ်ားေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ့ၾကရာ ၁၉၀၄ ခုႏွစ္မွ ၁၉၀၆ ခုႏွစ္အတြင္း ၁၂ ႏွစ္ကာလတြင္ ၀တၳဳရွည္ ၅၀ ပုဒ္ခန္႔ထုတ္ေ၀ႏုိင္ခဲ့သည္ဟု သိရွိရပါသည္။ ျမန္မာ၀တၳဳရွည္ ေခတ္ဦးကာလမွ ထုတ္ေ၀မႈမွာ မ်က္ေမွာက္ကာလထုတ္ေ၀မႈထက္ အဆမ်ားစြာ နည္းပါးလွပါသည္။ ျမန္မာ၀တၳဳရွည္ ထုတ္ေ၀ခ့ဲသည္ သက္တမ္းႏွစ္တစ္ရာျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားကုိ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တြင္ သိမ္ျဖဴလမ္းႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း လမ္းေထာင့္ရွိပံုႏွိပ္ေရးႏွင့္ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ေရးလုပ္ငန္း အေဆာက္အအံု၌ ျပန္ၾကားေရး ၀န္ႀကီးဌာန ႀကီးမွဴးက်င္းပခဲ့သည္။ ႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရမွလည္း ၀တၳဳရွည္စာေပ ဖြ႔ံၿဖိဳးစည္ပင္ေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံႏွင့္ျပည္သူအက်ိုးျပဳ၀တၳဳရွည္မ်ား ေပၚထြန္းေရးအတြက္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွ စတင္လ်က္ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အျမင့္ဆံုးစာေပဆုအျဖစ္ စာေပဗိမာန္ဆု၊ အႏုပညာစာေပဆုႏွင့္ အမ်ိဳးသားစာေပဆုတုိ႔အားအသြင္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ခ်ီးျမွင့္လ်က္ ရွိသည္။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ခြင့္ မရသည့္ စာေရးဆရာမ်ား၏ ၀တၳဳရွည္စာမူမ်ား ထုတ္ေ၀ခြင့္ရရွိေရးအတြက္ စာေပဗိမာန္ စာမူၿပိဳင္ပြဲႏွင့္ တပ္မေတာ္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္ စာမူၿပိဳင္ပြဲမ်ား က်င္းပၿပီး ဆုခ်ီးျမွင့္ထုတ္ေ၀ေပးလ်က္ ရွိသည္။ ထုိ႔ျပင္ စာေပျမတ္ႏုိးသူမ်ားမွလည္း ရသစာေပထြန္းကားေရးႏွင့္ စာေကာင္းေပမြန္မ်ား ေပၚထြန္းေရးကုိရည္ရြယ္၍ ပခုကၠဴဦးအုန္းေဖ စာေပဆုႏွင့္ ေရႊအျမဳေတစာေပဆု ခ်ီးျမွင့္ရာတြင္ ၀တၳဳရွည္မ်ားကုိ ထည့္သြင္း စဥ္းစားခ်ီးျမွင့္လ်က္ ရွိၾကသည္။ျမန္မာ စာေရးဆရာမ်ားစြာမွလည္း လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈ၊ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ရွင္သန္ေရး၊ အမ်ိဳးသားယဥ္ေက်းမႈ ထိန္းသိမ္းေရး၊ အက်င့္စာရိတၱ ေကာင္းမြန္ေရး၊ အေတြးအျမင္ မွန္ကန္ေရး စသည့္ မြန္ျမတ္ေသာ ဦးတည္ခ်က္မ်ား ေဖာ္ေဆာင္သည့္ ႏုိင္ငံႏွင့္ ျပည္သူအက်ိဳးျပဳ ၀တၳဳရွည္ အမ်ားအျပားကုိ ေရးသားခဲ့ၾကသည္။ ထုိ႔ျပင္ ျမန္မာ၀တၳဳရွည္အခ်ဳိ႕မွာ ႏုိင္ငံတကာ စာအုပ္ထုတ္ေ၀သူမ်ားမွ သက္ဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံ၏ ဘာသာသုိ႔ ျပန္ဆုိထုတ္ ေ၀မႈပင္ ရွိခဲ့ၾကသည္။

အိုဘားမား မိန္႔ခြန္းကို ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးေပၚ တင္ၾကည့္ျခင္း

ကၽြန္ေတာ္ဆီကို အစ္ကိုလိုခင္တဲ့ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ေမးလ္ကေနတစ္ဆင့္ Wave မဂၢဇင္းမွာပါတဲ့ ဆရာေက်ာ္၀င္းရဲ႕ “အိုဘားမား မိန္႔ခြန္းကို ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးေပၚ တင္ၾကည့္ျခင္း” ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးကို ဓာတ္ပံု႐ိုက္ၿပီး တကူးတက ပို႔ေပးလာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ၾကည့္ၿပီး ဒီေဆာင္းပါးထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ မတူကြဲျပားျခားနားတဲ့ အျခား အျမင္ေတြလည္း ရွိေနႏိုင္တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ခ္ကေန ျပန္တင္ေပးလိုက္ရပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးမွာ ေဖာ္ျပထား တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့ စာေရးသူ ဆရာေက်ာ္၀င္းရဲ႕ သေဘာထားအျမင္ေတြသာျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေျပာျပထားခ်င္ ပါတယ္။

ေက်ာ္၀င္း

ေျခဆင္း

ကၽြန္ေတာ္စာေရးေန႔သည့္ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္မွာ၊ ႏိုင္ငံတကာ အိုင္ဒီယာလိႈင္းမ်ားကို ျမန္မာစာဖတ္ပရိသတ္ႏွင့္၊ မိမိႏိုင္သမွ် မိတ္ဆက္ေပးဖို႔ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔မိတ္ဆက္ရာ တြင္လည္း တိုင္းျပည္အသီးသီးမွ အာဏာရေခါင္းေထာင္မ်ားထက္၊ ပညာရွင္မ်ား၏ အာေဘာ္ ကိုသာ ဦးစားေပးေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါသည္။ ႏိုင္ငံတစ္ခုခု၏ အရိပ္လႊမ္းမိုးမခံလိုေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္ သည္။

သို႔ႏွင့္တိုင္ လက္ရွိအေမရိကန္သမတ ဘားရက္အိုဘားမား၏ ကိုင္႐ိုေမးခြန္းႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္မူ၊ ဆိုခဲ့ေသာ အစဥ္လာကို ျခြင္းခ်က္ထား စဥ္းစားရမလိုရွိလာသည္။ သူ႔မိန္းခြန္းက၊ သမိုင္းႏွင့္ခ်ီၿပီး ပဋိပကၡအသြင္ေဆာင္ေနခဲ့ေသာ အုပ္စုႀကီးႏွစ္ခုၾကား “သံလြင္ခက္” ကမ္းလိုက္သလိုရွိရာ၊ မဂၤလာရွိသည္ဟုထင္သည္။ ထို႔ထက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မ်က္ေမွာက္ျပဳေနရေသာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္းအတြက္လည္း ဆက္စပ္စဥ္းစားဖြယ္ရာ အခ်ိဳ႕ ရွိသေလာက္ရွိ သည္ဟုသေဘာရသည္။

ထိုသို႔ေတြးမိသည္ႏွင့္၊ သူ႔မိန္းခြန္းကို ဂ႐ုဓမထားၿပီး ဖတ္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ဖတ္ရင္းက ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအေပၚ တင္ၾကည့္မိ သည္။ ယခုစာစုမွာ စာေရးသူ ဆက္စပ္စဥ္းစားမိေသာ အတၱေနာမတိအခ်ိဳ႕ကို ႐ိုးသားစြာ တင္ျပလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေရြးခ်ယ္မႈေလာ၊ လိုအပ္ခ်က္ေလာ

သမိုင္းကိုျပန္ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ၊ အလွည့္အေျပာင္းသေဘာေဆာင္ေသာ ကိစၥရပ္အားလံုးေလာက္တြင္၊ သေဘာ သဘာ၀ႏွစ္ရပ္ရွိသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အခ်ိဳ႕က မိမိစိတ္ႀကိဳက္ေရြးခ်ယ္လို႔ရသည္။ အက်ိဳးဆက္ကို မွန္းၿပီး အေကာင္းဆံုးျဖစ္တန္ရာကို ေရြးခ်ယ္ၾကရသည္။ ေရြးခ်ယ္မႈမွားသြားလွ်င္၊ အေလ်ာ္အစားႀကီးႏိုင္သည္။ “ေရြးခ်ယ္မႈကိစၥ” (Matter Of Choice) ဟု ဆိုႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ အိုဘားမားက ၂၀၀၃ ခုႏွစ္က ဆင္ႏႊဲခဲ့ေသာ ဒုတိယအီရတ္စစ္ပြဲကို “ေရြးခ်ယ္မႈစစ္ပြဲ” (War Of Choice) ဟု သံုးသပ္သည္။ အျခားေသာ ေအာ္လတာေနးတစ္မ်ားရွိပါလ်က္ စစ္ပြဲကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္မွာ မွားသည္ဟု သူက ေကာက္ခ်က္ခ်သည္။

အခ်ိဳ႕ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကား စိတ္ဆႏၵႏွင့္မဆိုင္။ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိ။ အျခားမည့္သည့္ ေအာ္လတာေနးတစ္မွ မရွိသည့္၊ တစ္ခုတည္းေသာ ထြက္ရပ္လမ္းျဖစ္သည္။ “လိုအပ္ခ်က္ကိစၥ” (Matter Of Necessity) ျဖစ္သည္။ အိုဘားမားက ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ကျဖစ္ခဲ့ေသာ ပထမအီရတ္စစ္ပြဲကိုမူ “လိုအပ္ခ်က္စစ္ပြဲ” (War Of Necessity) ဟု သံုးသပ္သည္။ တရားနည္းလမ္းက်သည္ဟု ေကာက္ခ်က္ဆြဲသည္။

သူတို႔တစ္ေတြ၏ ႏိုင္ငံျခားေရးေပၚလစီအျငင္းအခံုကို ကၽြန္ေတာ့္အေနႏွင့္ ေျပာပေလာက္ေအာင္ စိတ္၀င္စားလွ သည္မဟုတ္ပါ။ ၀န္ခံရလွ်င္ ကိုယ့္ကိစၥကိုသာ စဥ္းစားေနမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိသေလာက္၊ မၾကာမတင္ လာေတာ့မည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ၊ “၀င္မလား မ၀င္ဘူးလား” ျငင္းခံုေနရမည့္ ေရြးခ်ယ္မႈကိစၥမဟုတ္။ လိုအပ္ခ်က္ကိစၥဟုျမင္သည္။ “မ၀င္ဘူးဆိုရင္ ဘာလုပ္မွာလဲ” ဟု ေမးခြန္းထုတ္ၾကည့္ပါက။ တိတိက်က်အေျဖ တစ္ခုလည္းရွိမည္ မထင္ပါ။

ျမန္မာေဖ်ာ္ေျဖေရးအႏုပညာ ဘယ္လိုသြားမလဲ

ျမန္မာေဖ်ာ္ေျဖေရးအႏုပညာ ဘယ္လိုသြားမလဲ

အံ့ဘုန္းျမတ္ (2009,Setember 1)

“ေဖ်ာ္ေျဖေရးအႏုပညာ” (Commercial Art) လို ေျပာလိုက္ရင္ ဂႏၳ၀င္အႏုပညာစံႏံႈးေတြကိုမမွီတဲ့ အႏုပညာပစၥည္း (၀ါ) အႏုပညာလက္ရာ တစ္ခုအျဖစ္သာ ႐ႈျမင္တက္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအႏုပညာပစၥည္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေပါ့ေပါ့တန္တန္ မ႐ႈျမင္ေစခ်င္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အဲ့ဒီလို ေဖ်ာ္ေျဖေရးအႏုပညာပစၥည္းေတြထဲမွာ သာမန္အႏုပညာစံႏႈန္းသတ္မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ မတူကြဲျပားျခားနားစြာနဲ႔ လူအဖြဲ႔အစည္းကို ကိုယ္စားျပဳေနတဲ့ သ႐ုပ္သ႑န္ေတြ ကို မွိန္ျပျပ႐ႈ႕ျမင္ႏိုင္ၾကမွာျဖစ္လို႔ပါ။

အထူးျဖင့္ ျမန္မာအႏုပညာေလာကထဲက ေဖ်ာ္ေျဖေရးအႏုပညာပစၥည္းေတြအေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ စာေပ မွာဆိုရင္လည္း စာေပအေလွ်ာက္ ဂီတ၊ ရုပ္ရွင္၊ ဗြီဒီယို၊ ျပဇာတ္စတဲ့ အႏုပညာပစၥည္းနဲ႔ ပရိသတ္ကို စပ္ဆက္ေပးတဲ့ မီဒီယန္ အားလံုးလိုလိုမွာ ဆင္ဆာျဖတ္ေတာက္မႈေတြ ကန္႔သက္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေတြ အဆင့္လိုက္အဆင့္လိုက္ ရွိေနတာေၾကာင့္ ျမန္မာ အႏုပညာသမားေတြဟာ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအႏုပညာပစၥည္းေတြကိုေတာင္ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ မဖန္တီးႏိုင္ၾကတဲ့အေျခအေန မ်ိဳးျဖစ္ေနပါတယ္။ အစိုးရရဲ႕ ဆန္းသစ္ဖန္တီးထိုးထြက္လိုမႈကို ကန္႔သတ္ပိတ္ပင္တဲ့ မူ၀ါဒေတြေၾကာင့္ အႏုပညာသည္ေတြရဲ႕ အႏုပညာဖန္တီးမႈစြမ္းရည္ေတြ က်ဆင္းလာတဲ့အေျခအေနမွာ တိုင္းျပည္ဘာျဖစ္လာလဲဆိုတဲ့ ႐ႈ႕ေထာင့္က သံုးသပ္ၾကည့္သင့္ တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ဒီလို စီစစ္ဖ်က္ေတာက္ ပိတ္ဆိုမႈေတြေၾကာင့္ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအႏု ပညာေတြမွာ “ေလာကအျမင္ရသ” ေတြအား နည္းလာရတယ္။ စိတ္ခြန္အားကိုျဖစ္ေစတဲ့ရသခံစားတက္မႈေတြလည္း အားနည္း လာမွာမလြဲပါဘူး။ ဒီလိုအႏုပညာပစၥည္းေတြဟာလည္း ဘယ္လို ပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန လူ႔အဖြဲ႕အစည္းအေပၚကိုေတာ့ လႊမ္းမိုးမႈ အနည္းနဲ႔အမ်ား ဆိုသလိုရွိမွာပါပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ကိုက ေဖ်ာ္ေျဖေရးအႏုပညာဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္မွာ ရွိေနလို႔ပါ။ ဒီလိုေလာကအျမင္ရသေတြ၊ စိတ္ခြန္အားကို ျဖစ္ေစ တဲ့ရသေတြနဲ႔ ေလာကအသိေတြကိုေပးတဲ့ရသေတြပါ၀င္မႈ နည္း ပါးလာတာနဲ႔အမွ် ဒီလိုအႏုပညာပစၥည္းေတြကို ခံစားၾကည့္႐ႈသူ ပရိသတ္ေတြမွာပါ ေလာကအျမင္သိမႈ၊ စိတ္ခြန္အားရွိမႈေတြပါ နည္းပါးသြားလိမ့္မယ္ဆိုတာ ျငင္းဆိုဖို႔ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါလိမ့္မယ္။

ဒီလိုအေျခအေနမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္မွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ မ်ိဳးဆက္ကြာဟမႈကို ရင္ၾကားေစေပးဖို႔ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအႏုပညာ က လွစ္ဟေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုျဖစ္လာရတဲ့ ေရခံေျမခံအေၾကာင္းအရင္းေတြက အစိုးရရဲ႕မူ၀ါဒ တစ္ခုတည္းလား ဆိုေတာ့လည္းမဟုတ္ပါဘူး။ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္း အေျပာင္းအလဲေတြျဖစ္တဲ့ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း၊ တက္ကေနာ္လိုဂ်ီကယ္ ခ်ိန္းခ်က္၊ ေနာ္လိတ္အီကိုေနာ္မီ စတဲ့အရာေတြရဲ႕ တြန္းအားေတြေၾကာင့္လို႔လည္း ပါမယ္လို႔ဆိုရမွာပါ။

ကမၻာႀကီးေပၚမွာေတာ့ ဒီလိုအေျပာင္း အလဲေတြျဖစ္ေပၚေနၿပီဆိုတာကို ရန္ကုန္၊ သာေကတ (၈) ရပ္ကြက္က ဆိုက္ကားနင္းတဲ့ ဦးေလးႀကီးရဲ႕ သမီး အသက္ (၁၆) ႏွစ္ သိဖို႔ဆိုတာ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအႏုပညာေပၚမွာ မူတည္ေနမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ထင္ပါတယ္။

ဆီဒိုးနား မိန္းမလွ်ာပြဲက ဓာတ္ပံုေတြ ထပ္တင္ေပးလိုက္ရပါတယ္

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕႕မွာ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ မိန္းမလွ်ာအလွမယ္ေရြးပြဲ

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕႕မွာ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ မိန္းမလွ်ာအလွမယ္ေရြးပြဲ

မေန႔ညေနပိုင္း (၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၂၉) ေန႔ညေနပိုင္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကမၻာေအးဘုရားလမ္းမွာရွိတဲ့ ဆီဒိုးနား ဟိုတယ္မွာ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ မိန္းမလွ်ာအလွ မယ္ေရြးက ဓာတ္ပံုအခ်ိဳ႕ကို တင္ေပးလိုက္ရပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္မွာ ေတာ့ ဓာတ္ပံုနည္းနည္းပဲ ရေသးတာမို႔ ရွိသေလာက္ပဲ တင္ေပးလိုက္ရပါတယ္။ ဒီပြဲမွာ အလွဴခံရရွိတဲ့ ေငြေတြကို ေ၀ဘာဂီ ကူးဆက္ေရာဂါကုသေရး ေဆး႐ံုကို လွဴဒါန္းခဲ့ၾကတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ မိန္းမလွ်ာ အလွမယ္မ်ား

ျမန္မာ႐ိုးရာ၀တ္စံုနဲ႔ မိန္းမလွ်ာ အလွမယ္တစ္ဦး ယွဥ္ၿပိဳင္ေနစဥ္

အစီအစဥ္မွဴးလုပ္ေနၾကတဲ့ ဟာသ သ႐ုပ္ေဆာင္ အ႐ိုင္းႏွင့္ ဟာသမယ္ ဂြမ္းပံု

ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ့ စကားေျပာၾကပါစို႔

ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ့ စကားေျပာၾကပါစို႔

မင္းညိဳစံ

ဒီကေန႔ ပို႔စ္အတြက္ The Voice ဂ်ာနယ္ (အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၄၃) တြင္ေဖာ္ျပထားတဲ့ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးရဲ႕ (Let’s talk to Burma. China sure is) ေဆာင္းပါးကို ဆရာမင္းညိဳစံ ဘာသာျပန္ေရးသားထားတဲ့ “ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔စကားေျပာၾကပါစို႔” နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အျမင္သေဘာထားေတြလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးကြဲလြဲႏိုင္တာ ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ခ္ကေန တင္ျပေပးလိုက္ရပါတယ္။ ေဖာ္ျပမႈေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေဆာင္းပါးရွင္ ႏွစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဦးသန္႔ျမင့္ဦး၊ ဆရာမင္းညိဳစံနဲ႔ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ The Voice ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာတို႔ရဲ႕ သေဘာ ထားျမင္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ယခုေဆာင္းပါးသည္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတြင္ ထုတ္ေ၀သည့္ ၾသဇာႀကီး ၀ါရွင္တန္ပို႔စ္သတင္းစာ တြင္ ေဒါက္တာသန္႔ျမင့္ဦး ေရးသားခဲ့သည့္ Let’s talk to Burma. China sure is ကိုို တိုက္႐ိုက္ ဘာသာျပန္ဆိုထားျခင္းျဖစ္သည္။ သမိုင္းပညာရွင္ ေဒါက္တာသန္႔ျမင့့္္ဦးသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ ဦးသန္႔္႔၏ ေျမးျဖစ္ၿပီး နာမည္ေက်ာ္ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္၊ ကင္းဘရစ္ခ်္ တကၠသိုလ္တို႔တြင္ က်င္လည္ခဲ့သူျဖစ္သည္။

ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ၾကာ အေရးယူပိတ္ဆို႔တာေတြ၊ ျမန္မာတပ္မေတာ္အစိုးရ ကို ဆုံးမၾသ၀ါဒေပးတာေတြဟာ ေအာင္ျမင္မႈမရခဲ့ပါဘူး။ အေနာက္ ကမၻာအေနနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ဆက္ဆံဖို႔၊ လူသားခ်င္းစာနာတဲ့ အကူအညီေတြ တိုးျမႇင့္ဖို႔နဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ စီးပြားေရးဆိုင္ရာဆက္ဆံေရးေတြ ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ‘ဒီလိုမလုပ္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးလက္ေ၀ခံ ေနာက္လိုက္အျဖစ္ ေနာက္ျပန္လွည့္မရေအာင္ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္နဲ႔ သက္ဆင္းသြားမွာျဖစ္တယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ဖိအားတိုးမေပါက္ တဲ့ သေကၤတအျဖစ္ယခင္အပတ္က အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္နဲ႔ ႏိုဘယ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေနအိမ္မွာ စတုတၳအႀကိမ္ ေျမာက္ အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ထားရွိခဲ့တယ္။ ‘ဒီမိုကေရစီအသြင္ေျပာင္းမႈ ကိုလည္း မျမင္ရေသးပါဘူး။

ကြၽန္ေတာ့္ကို ၁၉၆၆ ခုႏွစ္က အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ ျမန္မာမိဘႏွစ္ဦးကေန ဖြားျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အဘိုး ဦးသန္႔ဟာ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကုလသမဂၢရဲ႕ တတိယေျမာက္အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ေနခဲ့တာပါ။ အဘိုးစ်ာပနကေန စတင္ျဖစ္ပြားတဲ့ ေသြးထြက္သံယို မၿငိမ္မသက္ ျဖစ္မႈကိုႏွိမ္နင္းတာကို ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ၈ ႏွစ္အရြယ္ေလာက္မွာတင္ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ ေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ေကာလိပ္အၿပီးမွာ ထိုင္းႏုိင္ငံနဲ႔ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္မွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ပထမဆုံးအသုတ္အေနနဲ႔ ေရာက္လာတဲ့ ျမန္မာဒုကၡသည္ေတြကို ကူညီဖို႔ႀကိဳးစားရင္း ကြၽန္ေတာ္ တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာခဲ့တယ္။ မေအာင္ျမင္တဲ့ အစိုးရဆန္႔က်င္ေရး ဆူပူအုံၾကြမႈမွာေထာင္နဲ႔ခ်ီျပီး ေသဆုံးခဲ့တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ထားၿပီးစအခ်ိန္ပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ၀ါရွင္တန္မွာ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြနဲ႔ တျခားသူေတြကို အျပင္းထန္ဆုံး အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈေတြဟာ အာဏာရွင္စနစ္ကို ၿဖိဳခ်ဖို႔ အေကာင္းဆုံးနည္းလို႔ ကြၽန္ေတာ္ အက်ိဳး အေၾကာင္း ေျပာခဲ့တယ္။ အဲဒီလို အဆိုျပဳရတာ လြယ္တယ္။ ၁၉၉၀ အေစာပိုင္းႏွစ္ေတြမွာေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ေပးေနတဲ့ အေနာက္ႏုိင္ငံအကူအညီေတြ အားလုံးရပ္တန္႔သြားခဲ့ပါၿပီ။ ကုလသမဂၢ၊ ကမၻာ့ဘဏ္နဲ႔ အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာ ေငြေၾကးရန္ပုံေငြအဖြဲ႕ ကေနတစ္ဆင့္ရေနတဲ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအကူအညီအားလုံး ပိတ္ဆို႔ခံလိုက္ရတယ္။ ေနာက္ဆယ္စုႏွစ္တစ္စု လည္းၾကာေရာ အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈေတြ၊ သပိတ္ေမွာက္မႈေတြဟာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ဥေရာပတို႔နဲ႔စီးပြားေရး အဆက္အသြယ္ေတြ အားလုံးနီးနီးကို ျဖတ္ေတာက္ပစ္လိုက္တယ္။ အႀကီးတန္းျမန္မာအစိုးရအရာရွိေတြနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ကေလး ေတြ (ဒီပိတ္ဆို႔မႈေတြဟာ ကေလးေတြကို ပစ္မွတ္ထားတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ႏုိင္ငံတကာပိတ္ဆို႔မႈေတြပါ) အေနာက္ႏုိင္ငံ ေတြကိုခရီးသြားခြင့္မရေတာ့ဘူး။

ဘန္ေကာက္မွာ လုပ္သြားတဲ့ ျမန္မာဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာေတြရဲ႕ဖက္ရွင္ျပပြဲ

ဘန္ေကာက္မွာ လုပ္သြားတဲ့ ျမန္မာဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာေတြရဲ႕ဖက္ရွင္ပြဲ

အံ့ဘုန္းျမတ္

ျမန္မာႏိုင္ငံ ျမန္မာလူမ်ိဳးလို႔ေျပာလိုက္တာနဲ႔ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေအာက္မွာ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈ ေတြနဲ႔ ျပည့္နက္ေနတဲ့တုိင္းျပည္၊ ဗ်ဴ႐ိုကေရစီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ေၾကာင့္ လာဘ္ေပးလက္ယူမႈေတြ ေၾကာင့္ အစစအရာရာခၽြတ္ျခံဳက်ေနတဲ့တိုင္းျပည္ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ကို အစိုးရက ပံုမေဖာ္ႏိုင္ တာေၾကာင့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံေတြအခ်င္းခ်င္းၾကားမွာေတာင္ အစစအရာရာ ေခတ္ေနာက္ က်ၿပီး က်န္ခဲ့ရတဲ့တိုင္းျပည့္တစ္ျပည္လို႔ပဲ ေျပးျမင္တက္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာလို႔ေျပာလိုက္ရင္ ဘတ္စကား ၾကပ္ၾကပ္ေတြ.. ၿမိဳ႕ပတ္ရထားအေဟာင္းအႏြမ္းႀကီးေတြ စီးပြားေရးအဆင္မေျပၾကလို႔ ႏြမ္းဖက္ဖက္ျပည္သူလူတုေတြနဲ႔ ေတာင္းရမ္းစား ေသာက္ေနၾကတဲ့ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြနဲ႔ ကေလးငယ္ေတြကိုပဲ ျမင္ၾကတာမ်ိဳးေတြရွိၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာျပည္မွာ အဲ့ဒီလို အနိဌာ႐ံုျမင္ကြင္းေတြနဲ႔ လူေန႔မႈအဆင့္အတန္းနိမ့္က်ေနတဲ့ၾကားထဲက ဖက္ရွင္အႏုပညာကို မိတ္ဆက္ခ်ျပၿပီး တစ္ ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာအေနနဲ႔ မရွိမဲ့ရွိမဲ့ေစ်းကြက္ကေလးကို အမွီျပဳၿပီးရပ္တည္ၿပီး ကမၻာကိုအမွီလိုက္ေနတဲ့ ဖက္ရွင္ေလာက သားေတြလည္းအမ်ားႀကီးရွိေနၾကပါတယ္။

ဒီထဲက  ဒီဇိုင္နာ ကိုတာတီး၊ လတ္လတ္၊ ႐ူပါေရႊ၊ မပံု၊ ဆမ္ေဘာက္ရာ၊ သက္ႏွင္းေအးစတဲ့ ဒီဇုိင္နာ (6) ဦး ပါ၀င္ျပသၾကတဲ့ ဖက္ရွင္ျပပြဲတစ္ခုကို ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕မွာ  (ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ ႏုိင္ငံတကာ ဖက္ရွင္ ျပပဲြ) ( Bangkok International Fashion Fair & Bangkok International Leather Fair 2009) ကို ၾသဂုတ္လ (13) ရက္ ကေန (16) ရက္ေန႔အထိ က်င္းပျပဳလုပ္ သြားပါတယ္။ ဒီျပပြဲမွာ ျမန္မာ ဖက္ရွင္ ဒီဇုိင္နာေတြရဲ့ ႏုိင္ငံတကာ ဖက္ရွင္ေစ်းကြက္ကို ျမန္မာ အေငြ႔အသက္ပါတဲ့ ဒီဇုိင္းေတြနဲ႔ ထိုးေဖာက္တဲ့အေနနဲ႔ ျပသခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီျပပြမွာ သူတို႔ရဲ႕လက္ရာ အ၀တ္အထည္ေတြကို ေတာ့ ထိုင္းေမာ္ဒယ္ ေတြက၀တ္ဆင္ျပသခဲ့ၾကပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ဒီပို႔စ္ကို တင္ေပးရတဲ့အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဆင္းရဲမြဲေတမႈေတြ လက္ညႇိဳးထိုးမလြဲေအာင္ ျပည့္နက္ေနတဲ့ၾကားက ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ဖက္ရွင္ အႏုပညာ အဆင့္အတန္း ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာ ခ်ျပႏိုင္ခဲ့ၾကတဲ့ ျမန္မာဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာေတြကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာေနတဲ့ ျမန္မာဂ်ာနယ္လစ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သြားၿပီး အားမေပးႏိုင္ခဲ့တာကိုေတာ့ ၀မ္းနည္းမိတာ အမွန္ပါ။

အံ့ဘုန္းျမတ္ (2009, August 28)

Bangkok International Fashion Fair & Bangkok International Leather Fair 2009

ပံုေတြကို ေအာက္မွာ ဆက္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

ဟိုတယ္မည္သူပိုင္သလဲ

ဟိုတယ္မည္သူပိုင္သလဲ

တိုးေႏွာင္မိုး

မင္းဂါဇာလား ငါ့ဂါဇာလား
ဒီကြန္စေတးရွင္း လုပ္မိတဲ့ျပာက
ပိုစ့္ေမာ္ဒန္ေခတ္ႀကီးကို အပိုင္းပိုင္းအစိတ္စိတ္အႁမႊာႁမႊာ
ခြဲျဖန္႔
ဂြါရာနီကာလိုဂါဇာလား
အသက္႐ွဴသံေတြက ပံုမွန္ပဲ
ဒါေပမယ့္
နည္းဗ်ဴဟာ အသစ္ေတြက
ေရာဂါဆန္းေတြလို ဂါဇာကို
ပဥၥလက္ဆန္ေန
ရြာသူကိုင္တာလားလို႔ ေမးမရ
ကြင္းပိုင္ႀကီးလည္း လက္ပိုက္ၾကည့္ေနရပံု
ေသသြားတဲ့ လက္နက္ေတြကလူ၀င္စားၿပီး၊
ေသသြားတဲ့လူေတြက လက္နက္၀င္စား
ဒီလိုဒစ္ဂ်စ္တယ္ အိုင္တီအင္ေဖၚေမးရွင္းဂလိုဘယ္မွာ
ဘယ္လိုစစ္ဆန္႔က်င္ေရးက ေရပက္မ၀င္တာလဲ
အက္ေဆးေစ်းကြက္နဲ႔ ၀ိညာဥ္ေရာင္းလိုအား
တိုးခ်ဲ႕အသစ္ဘံုဘ၀နဲ႔
ေႂကြတာကိုက ပြင့္ျခင္းနဲ႔
ျပႆနာဟာ ေဘာလံုးကန္သလိုပဲ
ကမၻာႀကီးကို ေျခႀကိဳေျခၾကားထည့္ကန္ေနတာပဲ
ဟားမာစ္ေတြအေနနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္
အစၥေရးေတြအေနနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္
ဟစ္ဘိုလာ ျဖစ္ျဖစ္
အယ္ေကဒါ ျဖစ္ျဖစ္
အာရပ္ေတြအေနနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္
ပါလက္စတိုင္းေတြအေနနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္
ရန္ကိုလည္ဆန္႔ၿပီးရမ္းလို႔မရ
ၿခိမ္းေျခာက္မႈအသစ္ကို လက္နဲ႔ခံရမွာလား
ဂါဇာကမ္းေျမာင္မွာ အနာဂတ္ေတြယမ္းနံ႔စြဲေနတယ္
ခ်ည့္နဲ႔ေနတဲ့ ရင္ခုန္သံေတြကို ေသနတ္ဒင္နဲ႔ေတာင့္ခံထားတယ္
စစ္အစားထိုးကုသေရးအတြက္
ဘယ္လိုေႂကြးေၾကာ္သံကို မီးေမႊးဦးခ်မလဲ
အေသခံဗံုးခြဲၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုရယူလို႔မရဘူး
အဓိကစိန္ေခၚမႈေတြက
ေရထဲသြန္ခ်တဲ့ သဲပါပဲ
ပဋိပကၡကို ႀကိဳးက်စ္ၿပီး ဒံုးက်ည္ထိပ္မွာ သံသယနဲ႔ဗိုင္းငင္လည္း
သာေနတဲ့လေရာင္က မ်က္ရည္ယိုဗံုးထိမွန္
သုည…၀လံုး…ဇီး႐ိုး…အိုကေန အိုဘားမားအထိလား
မိုးသက္ေလျပင္းက်ၿပီးတိုင္း
ေလျပည္ေလညင္းဟာ ရွိစၿမဲလို႔ဆိုေတာ့
ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြရဲ႕ ဒီပလိုေမစီဟာ
စိန္ေခၚမႈေတြကိုပဲ ျပာနဲ႔ဖံုးတယ္
တိုက္ပြဲမ်ား
ေသဆံုးမႈမ်ားနဲ႔ ပ်က္စီးမႈမ်ားျပည့္ႏွက္ေနေသာ
ဂါဇာဟာ
ဂ်ဴးအတြက္
ပါလက္စတိုင္းအတြက္ဆို
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္
မဟာဗ်ဴဟာေတြကိုင္တြယ္ၿပီး
ခ်န္ပီယံျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ
ေဘာပြဲမွာ လြယ္ေပမဲ့စစ္ပြဲမွာမလြယ္
ေႂကြးေၾကာ္သံေတြဟာ
ညႇိမရတဲ့အတြင္းေရးကေန ေနာက္ဆံုးအနတၱကို မရည္ညႊန္းႏိုင္လို႔မို႔လား
က်ည္ဆန္ခြံလည္း ဘုရားပန္းအိုးျဖစ္တာပဲ
လူမိုက္ႀကီး အဂၤုလိမာလလည္း ရဟႏၲာျဖစ္တာပဲ

အညႊန္းႏွင္႕ဆီေလ်ာ္မႈ

ဆရာေမာင္စူးစမ္း

ေမာင္စူးစမ္း

ဒီကေန႔ ပို႔စ္အတြက္ The Voice ဂ်ာနယ္ (အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၄၂) မွာပါတဲ့ ဆရာေမာင္စူးစမ္ရဲ႕ “အညႊန္းႏွင္႕ဆီေလ်ာ္မႈ” ေဆာင္းပါးတြင္ အျမင္သေဘာထား ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးကြဲလြဲႏိုင္တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ခ္ကေန ျပန္တင္ေပးလိုက္ ရပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးပါ တင္ျပခ်က္ေတြဟာ ေဆာင္းပါးရွင္ ဆရာေမာင္စူးစမ္းနဲ႔ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ The Voice ဂ်ာနယ္တို႔ရဲ႕ သေဘာထားျမင္ ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏုိင္ငံေရးတြင္ အညႊန္း Referential Points တုိုိ႔ိ႔ကုိုိ ျပဳစုပုပ်ိဳးေထာင္ေလ့ရ့ရွိွၾကသည္။ ဤအညႊန္းတုိုိ႔ိ႔ကုိုိ ျပဳစုတည္ ေဆာက္ရာ၌ ပကတိအိအေျခအေနႏွငွင့့္္ ဆီေလ်ာ္အပ္စပ္မ္မႈ Relevance ကုိုိ အေျခခံသံသည္။ အုိိင္ဒီယာ Ideas တုိုိ႔ိ႔ကုိုိ ျပဳစုပုပ်ဳိးေထာင္ရာ၌မူ အဓကအားျဖင့့္္ ယုတုတိၱက်ဳိးေၾကာင္းခုိင္လုံမႈ validity ကုိုိ အေျခခံသည္။ ထုိုိ႔ိ႔အျပင္ အုိင္ဒီယီယာတုိုိ႔သည္လည္း ယုတၱိအျပင္ ဆီေလ်ာ္အပ္စပ္မႈကုိ အေျခခံံထားလာရသည္။

အုိင္ဒီယာတစ္ရပ္သည္ ယုတၱိဖဲြ႕စည္းပုံအရ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခုိင္မာျပည့္စုံေစကာမူ အစစ္အမွန္ႏွင့္ ဆီေလ်ာ္မႈမရွိပါက အဓိပၸာယ္မဲ့ေနမည္။ အသုံး၀င္မည္မဟုတ္ေပ။ တစ္ဖန္ ဆီေလ်ာ္အပ္စပ္မႈကလည္း အခ်ိန္ကာလ၊ ေခတ္ကာလေပၚ မူတည္သည္။ တစ္ခါကဆီေလ်ာ္အပ္စပ္ေသာအညႊန္းတုိ႔သည္ ေျပာင္းလဲသြား ေသာေခတ္၌ ဆီေလ်ာ္အပ္စပ္မႈ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားႏုိင္သည္။ ဤအေျခခံအျမင္ျဖင့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြအတြက္ စာေရးသူက အညႊန္းႏွစ္ပါးကုိ ျဖဳတ္ပစ္လုိသည္။ ေျပာင္းလဲလာေသာ အေျခအေနႏွင့္ မအပ္စပ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ စာေရးသူျဖဳတ္ပစ္ေသာ အညႊန္းႏွစ္ပါးမွာ (၁) အုိင္ဒီအုိလုိဂ်ီႏွင့္ (၂) သမုိင္းတုိ႔ျဖစ္ၾကသည္။ အုိင္ဒီအုိလုိဂ်ီႏွင့္သမုိင္းတုိ႔သည္ ေရြးေကာက္ပဲြမတုိင္မီႏွင့္ ေရြးေကာက္ပဲြအၿပီး ႏုိင္ငံေရးတြင္ လမ္းညႊန္အျဖစ္ အသုံးျပဳရန္အထိ အသုံးတည့္စရာ အေၾကာင္းမရွိၿပီ။ အုိင္ဒီအုိလုိဂ်ီႏွင့္ သမုိင္းမပါေသာ အနာဂတ္ႏုိင္ငံေရးျမင္ကြင္းကုိသာ သက္ဆုိင္ရာပေလယာတုိ႔က ႐ႈျမင္သုံးသပ္အပ္သည္ဟု ထင္သည္။

အုိင္ဒီအုိလုိဂ်ီေမာ

ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးသည္ အုိင္ဒီအုိလုိဂ်ီမ်ဳိးစုံကုိ ျဖတ္သန္းခဲ့ရသည္။ အုိင္ဒီအုိလုိဂ်ီအထူးသျဖင့္ လက္၀ဲအုိင္ဒီ အုိလုိဂ်ီတုိ႔ကုိ လုံခြက္ထဲထည့္ၿပီး အရမ္းမီးျပင္းတုိက္ ဖုိထုိးစမ္းသပ္ခဲ့ၾကၿပီးျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့ဖံြ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈ ေနာက္က်က်န္ရစ္ခဲ့သည္မွာ အုိင္ဒီအုိလုိဂ်ီတုိ႔ကုိ မီးျပင္းတုိက္ၿပီး စမ္းသပ္ခဲ့ၾက၍ ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းအေနျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ျမန္မာႏုိင္ငံအေနျဖင့္ျဖစ္ေစ အုိင္ဒီအုိလုိဂ်ီ ေမာကာေနခဲ့ၿပီး Ideology Fatigue ျဖစ္ေနသည္။ အုိင္ဒီအုိလုိဂ်ီဆုိလွ်င္ မၾကားခ်င္ေတာ့သည္အထိ ျဖစ္လာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးတြင္ အုိင္ဒီအုိ လုိဂ်ီကုိ အညႊန္းအျဖစ္မွျဖဳတ္ပစ္ရန္ အေျခအေနက ေတာင္းဆုိသည္ဟု တြက္မိသည္။

ျမန္မာ့ေခတ္ၿပိဳင္သမုိင္းကုိလည္း အညႊန္းအျဖစ္ ျဖဳတ္ပစ္သင့္သည္။ အေၾကာင္းရွိပါသည္။ ျမန္မာ့သမုိင္း သည္ စီးရီးဆဲြ၍ တစ္ဆက္တည္း တန္းစီထားေသာ သမုိင္းမဟုတ္။ အျဖတ္အေတာက္ေတြ အလြန္မ်ားသည္။ သမုိင္းစဥ္အျဖတ္အေတာက္ တုိ႔၌လည္း ညင္သာမႈမရွိ။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ျဖတ္ေတာက္သည္မဟုတ္။ အၾကမ္းပတမ္း နည္းတုိ႔ျဖင့္ ျဖတ္ေတာက္သည္။ ဤလုိအျဖတ္အေတာက္တုိ႔ျဖင့္ ျဖစ္ေပၚသည့္အျပင္ ျမန္မာ့ေခတ္ၿပိဳင္သမုိင္း ကလည္း အလြန္႐ႈပ္ေထြးသည္။ Historical Discontinuity and Complexity ဟု လကၡဏာေရးျဖတ္ရမည္။ ျမန္မာ့ေခတ္ၿပိဳင္သမုိင္းသည္ ထုိသုိ႔ ႐ႈပ္ေထြးခက္ထန္မႈတုိ႔ေၾကာင့္ အနာဂတ္၏ ႏုိင္ငံေရးအတြက္ သမုိင္းသည္ အညႊန္းမျဖစ္ အပ္ေပ။ သမုိင္းကုိ အညႊန္းအရာမွ နန္းခ်သင့္သည္ဟု ထင္သည္။ သမုိင္းအေပၚ အစဲြအလမ္းႀကီး လွ်င္ ႐ုိမန္တစ္သာျဖစ္မည္။ ျပႆနာတုိ႔၏ အေျဖကုိ ေတြ႕မည္မဟုတ္ေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အနာဂတ္ႏုိင္ငံေရး အထူးသျဖင့္ ေရြးေကာက္ပဲြအႀကိဳႏွင့္ ေရြးေကာက္ပဲြအၿပီး ေပၚမည့္လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးတုိ႔တြင္ အုိင္ဒီအုိလုိဂ်ီႏွင့္ သမုိင္းတုိ႔အညႊန္းေနရာမွ နန္းခ်ခံထားရသည့္ အေျခကုိ ေတြ႕မည္ဟုထင္သည္။ အုိင္ဒီအုိလုိဂ်ီႏွင့္ သမုိင္းမပါေသာ ႏုိင္ငံေရးပုံသဏၭာန္ကုိ ေမွ်ာ္မွန္းမွန္းဆၾကည့္ဖုိ႔ သာရွိသည္။

အတိတ္ကို မညႊန္း၊ ႏုိင္ငံေရးအနာဂတ္

ဆရာေမာင္စုးစမ္း

အတိတ္ကို မညႊန္း၊ ႏုိင္ငံေရးအနာဂတ္

ေမာင္စူးစမ္း

ဒီကေန႔ ပို႔စ္အတြက္ The Voice ဂ်ာနယ္ (အတြဲ ၅၊ အမွတ္ ၄၁) မွာပါတဲ့ ဆရာေမာင္စူးစမ္ရဲ႕ “အတိတ္ကိုမညႊန္း၊ ႏုိင္ငံေရးအနာဂတ္” ေဆာင္းပါးတြင္ အျမင္သေဘာထားေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးကြဲလြဲႏိုင္တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ခ္ကေန ျပန္တင္ေပးလိုက္ရပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးပါ တင္ျပခ်က္ေတြဟာ ေဆာင္းပါးရွင္ ဆရာေမာင္စူးစမ္းနဲ႔ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ The Voice ဂ်ာနယ္တို႔ရဲ႕ သေဘာထားျမင္ ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။

အတိတ္ကို အတိတ္မွာထား

စာေရးသူ၏အျမင္၌ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥတြင္ အတိတ္သမုိင္းသည္ သိပ္ၿပီးဆီေလ်ာ္ အပ္စပ္ျခင္း မရွိ၊ ဆီေလ်ာ္အပ္စပ္မႈရွိလည္း အနည္းငယ္မွ်သာရွိအံ့ဟုထင္ရာ ျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ အတိတ္ကို အတိတ္မွာပဲထားခဲ့ခ်င္ သည္။ အေၾကာင္းမူျမန္မာ့ေခတၿ္ပဳိင္သမုိင္းသည္အလြန္ တရာမွ႐ႈပ္ေထြး၍ တစ္ခုတည္းေသာ အနက္အဓိပၸာယ္ Single Meaning ေဖာ္ထုတ္ရန္ မျဖစ္ႏုိင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ရာ အတိတ္သည္ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းေရးထက္ ျပႆနာကို ပိုမုိ႐ႈပ္ေထြးေစလိမ့္မည္ဟု ခန္႔မွန္းမိသည္။ အတိတ္ကုိ ျပန္ေကာက္လွ်င္ အကုန္႐ႈပ္ကုန္မည္။ ဥပမာတစ္ခုျပရလွ်င္ ၈၈ ခုႏွစ္အေရးအခင္းကာလ၌ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ သမၼတျဖစ္ခ်ိန္ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ဥပေဒကို ျပင္ဆင္ေပးၿပီး ပါတီစံုေရြးေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ေပးမည္ဟု ကမ္းလွမ္းခဲ့သည္။ ဤကမ္းလွမ္းခ်က္ကိုလက္မခံခဲ့သျဖင့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးသည္ ျမင္သာစြာေျပာင္းလဲႏုိင္ေသာ အခြင့္အေရး လက္လြတ္ဆံုး႐ံႈးခဲ့ရသည္ဟု သံုးသပ္ခ်က္ တစ္ခုရွိသည္။ ျဖစ္ပ်က္ၿပီးမွ ဒုတိယမွန္းဆခ်က္ Second Thought သေဘာျဖစ္၍ ဒိြဟျဖစ္စရာရွိသည္။

အုိင္ဒီယာမြဲ

စာေရးသူသည္ ၈၈ ခုႏွစ္အေရးအခင္းတြင္ ပါ၀င္ပတ္သက္ခဲ့ရသူျဖစ္၍ ထိုစဥ္က အေျခအေနကို ျပန္စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို ေတြ႕ရသည္။ သင္ခန္းစာလို႔လည္းဆုိႏုိင္သည္။ ပထမအခ်က္သည္ ေတာင့္တင္းခက္ထန္ႏုိင္ေသာ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု ဥပေဒ၏ ကံၾကမၼာ Fate of Rigid Constitution သည္ အေျခအေနႏွင့္ မဆီေလ်ာ္လွ်င္ ၿပိဳက်ဖို႔သာရွိသည္။ ဖာေထး၍မရဟူေသာ သင္ခန္းစာ ျဖစ္သည္။ ဒုတိယအခ်က္သည္ ထုိစဥ္ကျဖစ္ရပ္တို႔ကို မည္သူကမွ် ကြပ္ကဲထိန္းသိမ္းေပးႏုိင္စြမ္းမရွိျခင္းျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမူ အက်ပ္ အတည္းသည္ အလိုအေလ်ာက္ေပၚေသာစနစ္ Spontaneous Systemic Shock ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ပူးေပါင္းႀကံစည္မႈ သီအိုရီ Conspiracy Theory ျဖင့္ ၿပီးစလြယ္သံုးသပ္မႈတိ႔ုသည္ သမုိင္း မွ သင္ခန္းစာယူရန္ လမ္းလြဲႏုိင္သည္။ သမိုင္းကိုသ႐ုပ္ပ်က္ေစသည္။ စူးစူးရွရွသံုးသပ္ၾကည့္လွ်င္ တပ္မေတာ္က အာဏာသိမ္းမႈေပၚေပါက္ရ သည္မွာ ျဖစ္ရပ္ႀကီးတို႔ကို မည္သည့္အဖြဲ႕အစည္းမွ၊ မည္သည့္ေခါင္း ေဆာင္တို႔ကမွ မထိန္းႏုိင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္လို႔ ျဖစ္ရေသာကိစၥဟုထင္ရာ ဒါကိုေနာက္ ေၾကာင္းျပန္လွည့္ၿပီး လက္ရွိရရွိလိုက္ေသာ အေျခအေနကိုပင္ ေရွာင္လႊဲႏုိင္သည့္ပမာ စိတ္ကူးယဥ္ေတြးေခၚမႈသည္ အနာဂတ္အတြက္ ဘာမွ်အက်ဳိးမရွိဟု ယူဆမိသည္။ ျဖစ္ႏုိင္ေျခရွိျဖစ္ လာျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႐ႈပ္ေထြးေသာအတိတ္သမုိင္းကို လာမည့္ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ေနာင္ေပၚမည့္အနာဂတ္အတြက္ လမ္းညႊန္အျဖစ္စိတ္ ကူးလွ်င္ မိမိ၏အေတြးဆင္းရဲသည့္အေျခကို ဖြင့္လွစ္ျပသလုိသာရွိမည္။ အတိတ္ကိုညႊန္းလြန္းျခင္း သည္ အုိင္ဒီယာမြဲရာ Poverty of Ideas  ကိုျပသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ က်ဆံုးခဲ့ၾကသူုေတြအတြက္ တာ၀န္ေက်းပြန္သူေတြ ျဖစ္ရမယ္

အံ့ဘုန္းျမတ္

(ကၽြန္ေတာ္ ဒီပုိစ္ေလးကို စက္တင္ဘာေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး တစ္ႏွစ္ျပည့္တုန္းက ေရးသားခဲ့မိတာပါ။ အဲ့ဒီတုန္းကေတာ့ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကေလာင္နာမည္အရင္းကို မသံုးျဖစ္ခဲ့ပဲ “မင္းထက္ဘုန္းျမတ္” ဆိုတဲ့ ကေလာင္နာမည္နဲ႔ ေရးျပီး MHT ဘေလာ့ခ္ www.myanmarht.co.cc မွာ တင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့ လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမနယ္ကို ေရာက္ေန လိုလား။ ဒါမွမဟုတ္ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြပဲ  ပိုျပင္းလာတာလားေၾကာင့္လားေတာ့ မေျပာတက္ေတာ့ပါ။  ဒီပိုစ္ေလးကို ကေလာင္နာမည္အရင္းနဲ႔ ျပန္တင္ခ်င္စိတ္ေပၚလာတာေၾကာင့္ စက္တင္ဘာေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးအမွတ္တရ အေနနဲ႔ ျပန္တင္လိုက္ရပါတယ္။)

၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအပတ္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို့ဟာ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးနဲ႔ တစ္မ်ိဳးသားလံုးရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရးတို႔အတြက္ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈေအာက္မွာ အစိုးရအေနနဲ႔ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးေတြလုပ္ေဆာင္ေပးဖို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႔ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုခဲ့ၾကေနခဲ့ၾကတာ သံုးရက္ေျမာက္ေန့ စက္တင္ဘာ (၂၅) ရက္ေန႔ကို ေရာက္လိုလာပါၿပီ။ ဆႏၵျပပြဲမွာပါ၀င္ေနတဲ့ လူအားလံုးရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ တိုင္ျပည္အတြက္ တာ၀န္ေက်ပြန္သူေတြအျဖစ္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ အျပံဳးေတြက ပီတိကိုျဖစ္ေပၚေစသလို ရန္ကုန္တစ္ၿမိဳ႕လံုးကိုပင္ ေျခလွ်င္ေလွ်ာက္ႏိုင္ေလာက္တဲ့အထိ ခြန္အားေတြကို ေပးစြမ္းေစခဲ့တာဟာ စက္တင္ဘာလႈပ္ရွားမႈအတြင္း မပါ၀င္ခဲ့ဘူးတဲ့ ဘယ္ျမန္မာမွသိရွိႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။

တစ္ဆယ့္ကိုးႏွစ္လံုးလံုး ကိုလိုနီေခတ္ဆိုးတဲ့ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေအာက္မွာ အညြန္႔မထြက္ႏိုင္ေအာင္ရွိေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံမ်ားအၾကားမွာ အဆင္းရဲဆံုးတိုင္းျပည္တစ္ျပည္ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး နိမ့္က်တဲ့စီးပြား၊ ေရးလူမႈေရးေတြနဲ႔ ပညာေရးေတြေၾကာင့္ ျမန္မာဆိုရင္ တစ္ကမာၻလံုးက ႏွာေခါင္းရံႈခံရတဲ့ဘ၀ကို လြန္ေျမာက္ႏိုင္ၾကလိမ့္မယ္လို႔ ဒီလႈပ္ရွားမႈ အတြင္းမွာ ပါ၀င္ခဲ့ၾကတဲ့သူေတြအကုန္လံုးက ေမွ်ာ္လင့္ေနခဲ့ၾကပါတယ္။

ဘယ္အစိုးရရံုးေတြမွာမဆို လဒ္ေပးလဒ္ယူမႈေတြမ်ားေနတာ။ စီးပြားေရးမေကာင္းတဲ့အတြက္ ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္ေတြမွာ ျပည့္တန္ဆာမိန္းကေလးေတြအမ်ားအျပားရွိေနတာ။ စာသင္ခန္းထဲမွာရွိေနရမယ့္ကေလးေတြနဲ့ ဘ၀လံုလံုျခံဳျခံဳရွိေနရမယ့္ သက္ႀကီးရြယ္အိုအမ်ားအျပား လမ္းမေတြနဲ့ မီးပြိဳင့္ေတြမွာ ေတာင္းရမ္းစားေသာက္ေနၾကရတာ။ ကုန္ေစ်းႏႈန္းအစမတန္ ႀကီးျမင့္မႈေတြေၾကာင့္ ျပည္သူတရပ္လံုးစီးပြားေရးအဆင္မေျပၾကေတာ့ဘဲ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကိုေတာင္ ဆြမ္းမေလာင္း လွဴႏိုင္တဲ့အေျခအေန စတဲ့စတဲ့အေျခအေနေတြမွာ ျပည္သူအားလံုးက သူတို့အခြင့္အေရးနဲ႔ သူတို႔ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တို႔အတြက္ သူတို႔ကိုးကြယ္ယံုၾကည္ရာ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈေတြနဲ႔အတူ လမ္းမေတြေပၚထြက္လာခဲ့ၾကၿပီး အခြင့္အေရး အားလံုးအတြက္ ေတာင္းဆိုခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

“ျပည္သူဆႏၵျပည့္၀ပါေစ….”

“ဒို႔ ေမတၲာစြမ္း… ကမာၻလႊမ္း.. ေအးခ်မ္းၾကပါေစ…”

“လူအခ်င္းခ်င္းလွည့္ပတ္ ျခင္း… ကင္းရွင္းၾကပါေစ…” စတဲ့ ဆုေတာင္းသံေတြၾကားမွာ နအဖအစိုးရကို ဆင္းေပးဖို႔ တစ္ခုမွ မေတာင္းဆိုခဲ့ၾကပါဘူး။ ဒီဆုေတာင္း ေမတၲာပို႔သံေတြၾကားထဲမွာ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ ခံစာခ်က္ေတြကို အျပည့္အ၀ ေပၚလြင္ေနေစတယ္ဆိုတာ စက္တင္ဘာလွဳပ္ရွားမႈအတြင္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕လမ္းမေတြေပၚက ဘယ္ျပည္သူရဲ႕ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ၾကည့္ ေပၚလြင္ေနေစခဲ့ပါတယ္။

စက္တင္ဘာလႈပ္ရွားမႈအတြင္း ကၽြန္ေတာ္တို့အားလံုးဟာ ကၽြန္ေတာ္တို့တိုင္းျပည္ရဲ႕အေရးအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေပၚခဲ့ရပါတယ္။ ျပည္ပမွာရွိေနတဲ့ အေ၀းေရာက္ညႊန္ေပါင္းအစိုးရ၊ ဒါမွမဟုတ္ ျမန္မာ့ဒီမို ကေရစီေရးအတြက္ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြက ၀င္ေရာက္လာၿပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ ဦးေဆာင္ၾက လိမ့္မယ္လိုေပါ့…။

စက္တင္ဘ (၂၅) ရက္ေန့ အဂၤါေန႔.. ညေနအိမ္ျပန္တဲ့လမ္းမွာ နအဖအာဏာပိုင္ေတြ ကာျဖဴးအမိန္ထုတ္ လိုက္ပါတယ္။ အင္တာနက္ ဆိုင္ေတြမွာ ကြန္နက္ရွင္ေတြပ်က္ေတာက္သြားပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို့ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို့သိခ်င္ေနတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ ေတြကို ျပည္ပအေျခဆိုက္ထုတ္လႊင့္ေနတဲ့ ေရဒီယိုလိုင္းေတြကိုပဲအားကိုးၿပီး ဂရုတစိုက္နားေထာင္ေနရပါတယ္။ ျမန္မာ့အေရး နဲ႔ပတ္သက္လို ဘယ္သူေတြမ်ား ၾကား၀င္ေျဖရွင္ေပးမလဲဆိုတာကိုပါ။ ျပည္ပမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ့ အင္တာဗ်ဴးေတြထုတ္လႊင့္ၿပီး နအဖအစိုးရဆင္းေပးဖို့ပဲ ေျပာေနၾကတာကို ကၽြန္ေတာ္တို့ၾကားေနရတယ္။ ဒီလိုသာ သူတို့ေျပာတိုင္း နအဖဆင္းေပးသြားရင္ေတာ့ ေကာင္းတာ ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္…..

ကြဲလြဲမႈႏႇင့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔၀န္းက်င္

ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း (ရန္ကုန္)

The Voice Journal အတြဲ ၅ ၊ အမွတ္ ၃၉ မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ဆရာဦးေက်ာ္ၿငိမ္းေရးသားတဲ့ “ကြဲလြဲမႈႏႇင့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔၀န္းက်င္” ေဆာင္းပါးကို ျပန္လည္ကူးၿပီး ပို႔စ္အေနနဲ႔ တင္လိုက္ရပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးမွာ ႏိုင္ငံေရး အရေရာ လူမႈေရးအရပါ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြၾကားမွာ ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိတဲ့ ကြဲလြဲမႈသေဘာတရားေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေရးသားထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ဖတ္႐ႈႏိုင္ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ The Voice Journal နဲ႔ စာေရးသူ ဆရာဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔ရဲ႕ အာေဘာ္နဲ႔ သေဘာထားအျမင္ေတြပဲ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ယခုလုိ ဒီမုိကေရစီ အႀကဳိကာလမ်ားတြင္ ‘လြတ္လပ္စြာကြဲလြဲခြင့္’ ဟူေသာအသံမ်ား မၾကာခဏၾကားေနရ၏။ ကြဲလြဲမႈႏႇင့္ပတ္သက္လာလ်င္ ဆံတစ္ပင္တင္း၊ ခ်စ္ျခင္းမယား ဆုိုသိုသကဲ့ဲသုိ႔ တစိုတစိတ္ကေလးမွ် လက္မခံ၊ ျငင္းဆန္လုိုေသာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လူ႕အဖြဲြဲ႕အစည္းအတြက္ ၄င္း ‘လြတ္လပ္စြာကြဲြဲလဲလြဲခြင့္’ ဟူသည္ႏွင့္ အံ၀င္ခြင္က်ျဖစ္ပါ့မလားဟူ၍ူ စဥ္းစားမိရင္း ဤစာကုိုိေရး ပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ‘လြတ္လပ္စြာကြဲလြဲခြင့္’ ႏႇင့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ့ မယဥ္ပါးခဲ့သည္မႇာ ဆယ္စုႏႇစ္ငါးခု နီးပါးရႇိခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။

ကြၽန္ေတာ့္သမီး ကုိးတန္းေက်ာင္းသူသည္ Right ဆုိေသာ စကားကုိ မၾကာမၾကာသုံး၏။ သူ႕ဘက္က လုပ္သင့္သည္၊ မႇန္သည္ထင္သမ် ‘ဒါသမီးရဲ႕Right ပဲ’ ဟု ေျပာကာလုပ္ေလ့ရႇိ၏။ သူ႕အေမကအားရႇိေအာင္ ႏြားႏုိ့တုိက္၏။ သူကမႀကဳိက္။ သူက ‘ေကာ္ဖီမစ္ပလိန္း’ႀကဳိက္၏။ သူႀကဳိက္တာ သူေသာက္ခြင့္ရႇိရမည္။ ဒါ သူ့ရဲ႕ Right ပဲ ဟုဆုိ၏။ ႏြားႏုိ့က အားရႇိၿပီး ၪာဏ္ေကာင္းေစသည္ဟု သူ႕အေမကေျပာလ်င္ သူကလည္း ျပန္ေျပာ၏။ ”ေကာ္ဖီေသာက္လ်င္စိတ္ရႊင္ၿပီး မအိပ္ခ်င္၊ စာမ်ားမ်ားဖတ္၍ရသည္”တဲ့ေလ။ ”ငါကအေမ၊ ငါ့စကားနားေထာင္” ဟု မေအလုပ္သူက ဗီတုိအာဏာျဖင့္ သုံး၍ အဆုံးသတ္၏။ သမီးျဖစ္သူက မေက်နပ္၊ မ်က္ရည္က်၏။ ဤသည္မႇာ မိသားစုထဲ၌ပင္ လြတ္လပ္စြာ ကြဲလြဲခြင့္မရႇိ၍ ဤသုိ့ျပႆနာေလးေတြတက္ရသည္။ အမႇန္ေတာ့ ကြဲလြဲမႈဆုိသည္မႇာ မိသားစုအတြင္း၌ ျဖစ္ေစ၊ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးအတြင္း၌ျဖစ္ေစ ရႇိၾကစၿမဲျဖစ္၏။ ကြဲလြဲမႈကုိ ရင့္က်က္တည္ၾကည္ျခင္း၊ သေဘာထားျပည့္၀ျခင္း၊ သည္းခံစိတ္ရႇည္ျခင္း၊ လူႀကီးလူေကာင္းဆန္ျခင္း၊ သေဘာထားအျမင္၊ အျပဳသေဘာအျမင္ျဖင့္ အသိအမႇတ္ျပဳႏုိင္ပါမႇလည္း ျပႆနာမ်ားေျဖရႇင္းႏုိင္မည္ျဖစ္သည္။ ျပႆနာကုိ ႀကီးထြားေအာင္ ေမြးျမဴမထားဘဲ ျမန္ျမန္ရႇင္းႏုိင္ေလ၊ အလုပ္လုပ္ရတာ ပုိေကာင္းေလျဖစ္မည္ ထင္သည္။ ကြဲလြဲမႈကုိ အသိအမႇတ္ျပဳ ညႇိႏႈိင္းေျဖရႇင္းျခင္းျဖင့္ တုိးတက္တည္ၿငိမ္ေသာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု တည္ေဆာက္ႏုိင္မည္ျဖစ္သည္။ ဒီမုိကေရစီ ခရီးေလ်ာက္ၾကမည္ဆုိလ်င္ မိမိကုိယ္တြင္းဒီမုိကေရစီကုိ မိမိဘာသာ အရင္တည္ေဆာက္ရမည္ျဖစ္ေပသည္။ သမာဓိရႇိျခင္း၊ ရင့္က်က္ျခင္း၊ သေဘာထားျပည့္၀ျခင္း၊ စိတ္ရႇည္သည္းခံျခင္း အစရႇိေသာ ဒီမုိကေရစီတရားမ်ားကုိ မိမိကုိယ္တြင္း ပထမဦးဆုံးတည္ေဆာက္သင့္သည္။

ကြၽန္ေတာ္တုိ့ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းအေနျဖင့္ ယခင္ႏႇစ္ေပါင္း ဆယ္စုႏႇစ္မ်ားစြာကတည္းက ကြဲလြဲမႈကုိ ‘အဆိပ္အပင္း’ တစ္ခုပမာမႇတ္ယူခဲ့ၾကသည္။ ကြဲလြဲသူကို မဟာရန္သူအျဖစ္သေဘာထားခဲ့ၾကသည္။ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ေရးသမား၊ ေဖာက္ျပန္ေရးသမား၊ သစၥာေဖာက္စသည္ျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးစြပ္စြဲကာ သုတ္သင္ခဲ့ၾကသည္။ က်ဴပင္ခုတ္က်ဴငုတ္မက်န္ ရႇင္းရသည္အထိ၊ ကြဲလြဲမႈကုိ အေၾကာက္ႀကီးေၾကာက္ခဲ့ၾကသည္။ အလုိလုိေနရင္း ကြၽန္ေတာ္တုိ့လည္း လူစင္စစ္က ပုတ္သင္ဘ၀ေရာက္ခဲ့ရသည္။ ထုိးထြင္းေဖာက္ထြက္လုိေသာ ကြၽန္ေတာ္တုိ့ ဦးေႏႇာက္ေတြကုိ လက္၀ဲတရားေသ အမႈိက္သ႐ုိက္မ်ားျဖင့္ ပိတ္ဆုိ့၊ တုံးအေစခဲ့ၾကသည္။ ကုိယ့္ေဘာင္ ကုိယ္ခတ္ၿပီး ကုိယ့္အက်ဥ္းကုိယ္ခ်ခဲ့သည္။ ကုိယ့္က်င္းကုိယ္တူးၿပီး ကုိယ့္အမိန့္ ကုိယ္ျပန္ခဲ့ၾကသည္။ ထုိအေတြးေဟာင္း၊ အေခၚေဟာင္းမ်ားသည္ ယခုထက္တုိင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ့အေသြးအသားထဲတြင္ က်န္ရႇိစိမ့္၀င္ေန ဆဲျဖစ္သည္။